Name: D3 5000 &amp; K2 EMEDI® 60 caps
SKU: EMEDI0000000009
Price: 25.04 EUR
Availability: InStock

View cart “Full Health Amino Basic 500gr” has been added to your cart.

-20%

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

25,04 €

Υψηλής ποιότητας συμπλήρωμα διατροφής βιταμίνης D3 μαζί με βιταμίνη Κ2. Η D3 & Κ2 σώζει ζωές σε αιμορραγίες και σε καρκίνο και είναι απαραίτητη για την αποφυγή εναπόθεσης του ασβεστίου στους ιστούς και για την πήξη του αίματος και θεραπεύει αποτελεσματικά την οστεοπόρωση.

91 in stock

Add to wishlist

Description

Description

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Υψηλής ποιότητας συμπλήρωμα διατροφής βιταμίνης D3 μαζί με βιταμίνη Κ2 (D3 5000 IU + K2), για την υγεία σας.

To Emedi® D3 5000 IU + K2 είναι ένα συμπλήρωμα διατροφής που προσφέρει την απαραίτητη βιταμίνη D3 μαζί με τη βιταμίνη Κ2.

Η D3 & Κ2 σώζει ζωές σε αιμορραγίες και σε καρκίνο και είναι απαραίτητη για την αποφυγή εναπόθεσης του ασβεστίου στους ιστούς και για την πήξη του αίματος και θεραπεύει αποτελεσματικά την οστεοπόρωση

Η βιταμίνη D

Η βιταμίνη D είναι λιποδιαλυτή θρεπτική ουσία. Είναι ένα από τα 24 μικροθρεπτικά συστατικά που είναι σημαντικά για την ανθρώπινη επιβίωση. Ο ήλιος είναι η κύρια φυσική πηγή της θρεπτικής ουσίας, αλλά η βιταμίνη D βρίσκεται, επίσης, φυσικά στα ψάρια και τα αυγά. Προστίθεται, επίσης, στα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Τα συμπληρώματα βιταμίνης D χρησιμοποιούνται για την αύξηση της γνωστικής ικανότητας, την υγεία των οστών, την υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος, τη μείωση του κινδύνου για καρκίνο, τις καρδιακές παθήσεις, το διαβήτη και την πολλαπλή σκλήρυνση. Οι άνθρωποι με έλλειψη βιταμίνης D μπορεί, επίσης, να εμφανίσουν αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης όταν λαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής με βιταμίνη D.

Ο οργανισμός παράγει βιταμίνη D από τη χοληστερόλη, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκής ποσότητα UV φωτός από την έκθεση στον ήλιο. Υπάρχει μόνο επαρκής ποσότητα φωτός UV που προέρχεται από τον ήλιο όταν ο δείκτης υπεριωδών ακτίνων είναι 3 ή μεγαλύτερος, ο οποίος εμφανίζεται μόνο γύρω από τον ισημερινό, μεταξύ των 37ων παραλλήλων.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν έλλειψη βιταμίνης D, αλλά δεν έχουν τα βέλτιστα επίπεδα βιταμίνης D. Λόγω των πολλών οφελών για την υγεία της βιταμίνης D, τα συμπληρώματα πρέπει να λαμβάνονται εάν δεν υπάρχουν βέλτιστα επίπεδα στο σώμα.

Χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3), Εργοκοκαλσιφερόλη (Βιταμίνη D2)

Η καλσιτριόλη ή η 1, 25-διυδροξυβιταμίνη D (είναι η ορμονικά ενεργή μορφή)

Η βιταμίνη D μπορεί να έχει ενισχυμένη απορρόφηση όταν λαμβάνεται με τα γεύματα

Χρήσεις βιταμίνης D

Γενική υγεία

Αντιοξειδωτικό

Αντιφλεγμονώδες

Αλλεργίες

Ανοσοποιητικό σύστημα

Υγεία των οστών και των αρθρώσεων

Γνωστική λειτουργία και υγεία του εγκεφάλου

Ευαισθησία στην ινσουλίνη

Καρδιαγγειακά νοσήματα

Λίμπιντο και Σεξουαλική Υγεία

Για το χρόνιο πόνο

Κατάθλιψη

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Η βιταμίνη D συνδυάζεται με:

Ασβέστιο (για την υγεία των οστών)

Βιταμίνη Κ (για την υγεία των οστών και η βιταμίνη Κ μπορεί να ελαττώσει τον κίνδυνο από υπερβολική δόση βιταμίνης D)

Η τοξικότητα από τη βιταμίνη D προκαλείται από τη διαταραχή του μεταβολισμού του ασβεστίου. Οι δόσεις δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 10.000IU ημερησίως, εκτός εάν υπάρχει παρακολούθηση από ιατρό.

Η συνιστώμενη ημερήσια δόση βιταμίνης D ορίζεται σήμερα σε 400-800IU / ημέρα. Το ασφαλές ανώτατο όριο είναι 10.000 IU / ημέρα. Μια δόση βιταμίνης D3 1,000-2,000 IU επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού. Αυτό είναι το χαμηλότερο εύρος αποτελεσματικής δόσης. Οι υψηλότερες δόσεις, με βάση το σωματικό βάρος, κυμαίνονται από 20-80 IU/kg ημερησίως.

Τα συμπληρώματα βιταμίνης D3 (χοληκαλσιφερόλη) συνιστώνται αντί για τα συμπληρώματα D2 (εργοκαλσιφερόλη), δεδομένου ότι η D3 χρησιμοποιείται πιο αποτελεσματικά στο σώμα.

Η βιταμίνη D πρέπει να λαμβάνεται καθημερινά, με τα γεύματα ή με πηγή λίπους, όπως τα ιχθυέλαια.

Μελέτες για τις δράσεις της βιταμίνης D

Ο κίνδυνος πτώσης στους ηλικιωμένους (και στη συνέχεια ο ρυθμός των οστικών καταγμάτων) φαίνεται να μειώνεται σημαντικά με τη χορήγηση συμπληρώματος βιταμίνης D σε 700 IU ή περισσότερο ημερησίως

Φαίνεται ότι υπάρχει μικρότερος κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου και σχετικών καρδιαγγειακών επιπλοκών με 1.000 IU βιταμίνης D ή περισσότερο ημερησίως

Τα συμπληρώματα βιταμίνης D είναι το φάρμακο αναφοράς για τις μειώσεις της παραθυρεοειδούς ορμόνης λόγω της άμεσης αρνητικής ρύθμισης της έκκρισης

Επίπεδα βιταμίνης D στον ορό 37ng/mL μειώνουν τον κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου κατά το ήμισυ

Τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στον ορό μειώνουν την αρτηριακή πίεση

Μείωση του κινδύνου καταγμάτων των οστών φαίνεται να υπάρχει με δόσεις της βιταμίνης D3 πάνω από 800 IU, ημερησίως

Η ομαλοποίηση μιας ανεπάρκειας της βιταμίνης D μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια λίπους σε άτομα υπέρβαρα και παχύσαρκα

Μία βελτίωση στη μυϊκή και νευρική λειτουργικότητα στους ηλικιωμένους αποτελεί τη βάση για τη μείωση του κινδύνου πτώσης και του μειωμένου ποσοστού θραύσης των οστών

Οι ομάδες των ατόμων με υψηλότερη βιταμίνη D στον ορό ζουν περισσότερο από τις ομάδες των ατόμων με λιγότερη βιταμίνη D στον ορό, λόγω της μείωσης πτώσεων στους ηλικιωμένους

Τα συμπληρώματα βιταμίνης D είναι αποτελεσματικά στη μείωση της εμφάνισης των κρίσεων άσθματος στους νέους

Τα υψηλότερα επίπεδο βιταμίνης D στον ορό κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης στα παιδιά συνδέεται με μεγαλύτερα ύψη κατά την ενηλικίωση

Η βιταμίνη D μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο γρίπης

Μία βελτίωση στην έκκριση ινσουλίνης παρατηρείται σε διαβητικούς (τύπου II) και σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο για διαβήτη, λόγω της προστατευτικής δράσης στο πάγκρεας

Βελτιώσεις στην ευαισθησία στην ινσουλίνη μπορεί να συμβούν δευτερευόντως από την αύξηση της έκκρισης της παγκρεατικής ινσουλίνης

Έχει παρατηρηθεί αύξηση της IL-5 με τα συμπληρώματα βιταμίνης D

Έχει παρατηρηθεί αύξηση της άπαχης μάζας σε παχύσαρκα άτομα και σε όσους ασκούνται σε δοσολογία 4.000 IU

Τα φλεγμονώδη συμπτώματα που σχετίζονται με τον ερυθηματώδη λύκο φαίνεται να μειώνονται με τη λήψη βιταμίνης D

Παρατηρείται μείωση των συμπτωμάτων που συνδέονται με τη φυματίωση με συμπληρώματα βιταμίνης D

Τα συμπληρώματα βιταμίνης D προκαλούν μείωση του TNF-Alpha

Αύξηση στην τεστοστερόνη παρατηρείται σε άνδρες με 4.000 IU βιταμίνης D κατά τη διάρκεια ενός έτους

Μείωση των τριγλυκεριδίων εμφανίζεται μετά από μακροχρόνια χρήση της βιταμίνης D

Η υπερβολική λήψη βιταμίνης D δεν φαίνεται να αυξάνει περαιτέρω τα ποσοστά απορρόφησης του ασβεστίου, αν και η ομαλοποίηση μιας ανεπάρκειας μπορεί να βοηθήσει στην απορρόφηση που παρεμποδίζεται

Ο κίνδυνος ανάπτυξης σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι σημαντικά μειωμένος τόσο από το φως του ήλιου, όσο και από τη λήψη βιταμίνης D

Μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα των αρθραλγιών

Μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού

Αυξάνει τον αιματοκρίτη και την αιμοσφαιρίνη, αλλά και τον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων σε δοσολογία 800 IU σε 12 εβδομάδες

Μπορεί να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης του διαβήτη τύπου 1 στους απογόνους και στους ενήλικες όταν λαμβάνεται από τις μητέρες

Μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο του παγκρέατος

Αυξάνει τον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων

Υπάρχει χαμηλότερος ρυθμός υποτροπής σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας όταν η βιταμίνη D είναι παρούσα σε υψηλότερες συγκεντρώσεις στο αίμα

Μειώνει την κατάθλιψη, μετά από λήψη 50,000 IU βιταμίνης D

Η βιταμίνη D είναι βασική βιταμίνη

Η βιταμίνη D είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε μια ομάδα σχετικών μορίων, τα οποία αυξάνουν συλλογικά τη συγκέντρωση σώματος της 25-υδροξυβιταμίνης D (κυκλοφορούσα μορφή της βιταμίνης D) και εν συνεχεία της 1,25-διυδροξυβιταμίνης D (η δραστική ορμόνη).

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Οι πηγές τροφίμων της βιταμίνης D3 περιλαμβάνουν:

Το γάλα

To έλαιο από συκώτι γάδου 2,54-2,78mcg/mL ή 33,5-172,3IU/mL

Το έλαιο από συκώτι βακαλάου

Η πρόσληψη 400 IU αρκούν για να αποτρέψουν την εμφάνιση ραχίτιδας. Για τους ενήλικες οι 400 IU δεν μπορούν ιδανικά να διατηρήσουν τα επίπεδα κυκλοφορίας μεταξύ 50-75nmol/L, κάτι που θεωρείται ιδανικό, γι΄αυτό απαιτούνται μεγαλύτερες δόσεις

Η σύνθεση της βιταμίνης D μπορεί να συμβεί μετά την επαφή με τον ήλιο, όπου τα σωματικά αποθέματα της 7-δεϋδροχοληστερόλης (ένα παράγωγο της χοληστερόλης) μετατρέπονται σε χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3).

Ο ρυθμός σύνθεσης της βιταμίνης D μειώνεται:

Σε γεωγραφικά πλάτη που βρίσκονται πιο μακριά από τον ισημερινό

Σε καιρικές συνθήκες ή εποχές που μειώνουν την ηλιακή έκθεση, όπως σύννεφα ή σκοτάδι

Το σκοτεινότερο δέρμα έχει πιο αργό ρυθμό σύνθεσης από το ανοιχτόχρωμο δέρμα και οι μελαμψοί είναι, συνήθως, σε υψηλότερο κίνδυνο ανεπάρκειας βιταμίνης D σε σύγκριση με τις υπόλοιπες φυλές, όταν ελέγχονται άλλοι παράγοντες

Τα αντηλιακά φαίνεται ότι επηρεάζουν σημαντικά τη σύνθεση της βιταμίνης D παρεμβαίνοντας στις τοπικές επιδράσεις των ακτίνων UVB. Η χρόνια αντηλιακή χρήση σχετίζεται με ανεπάρκεια βιταμίνης D. Το αντιηλιακό είναι ικανό να μειώσει σημαντικά τη σύνθεση της βιταμίνης D και η χρόνια χρήση σχετίζεται με ανεπάρκεια βιταμίνης D, αν δεν λαμβάνονται συμπληρώματα βιταμίνης D

Η βιταμίνη D3, αλλιώς γνωστή ως χοληκαλσιφερόλη απορροφάται καλύτερα από άλλες μορφές βιταμίνης D. Στο ήπαρ, η χοληκαλσιφερόλη μετατρέπεται σε 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλη μέσω του ενζύμου 25-υδροξυλάση χοληκαλσιφερόλης και στη συνέχεια αποστέλλεται στους νεφρούς για να υδροξυλιωθεί σε 1,25-διυδροξυκαλσιφερόλη. Η 1,25-διϋδροκαλσιφερόλη είναι, επίσης, γνωστή ως καλσιτριόλη και είναι η ενεργός ορμόνη της βιταμίνης D3 που λαμβάνεται με τα συμπληρώματα

Η βιταμίνη D είναι γνωστό ότι αποτελεί πρόδρομο των στεροειδών, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να ενεργοποιηθεί στον οργανισμό μετά από μεταβολισμό.

Όταν δεν λαμβάνεται αρκετή βιταμίνη D από το στόμα, οι αποθήκες σώματος της 7-δεϋδροχοληκαλσιφερόλης πρέπει να μετατραπούν σε χολοκαλσιφερόλη (βιταμίνη D3). Αυτός ο αρχικός μεταβολίτης υπάρχει στο δέρμα και ο μεταβολισμός προκαλείται από το φως (φάσμα 280-320 UVB) που διασπά ένα μέρος του μορίου που είναι γνωστό ως Β-δακτύλιος. Ο μεταβολίτης, που ονομάζεται προ-βιταμίνη D3, στη συνέχεια ισομερίζεται στη βιταμίνη D3 και στη συνέχεια μπορεί να υποβληθεί σε μεταβολισμό στο ήπαρ.

Το πρώτο στάδιο της βιοενεργοποίησης από το μόριο χοληκαλσιφερόλης προς το προϊόν 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλη διαμεσολαβείται από μια 25-υδροξυλάση και εμπλέκονται αμφότερα τα CYP2R1 και CYP27A1. Αυτή η διαδικασία συμβαίνει, κυρίως, στο ήπαρ και εξαιτίας του επόμενου ενζύμου (CYP27B1) που εκφράζεται πρωτίστως στα νεφρά, εκλύεται μεγάλη ποσότητα 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλης στον ορό, ώστε να φτάσει σε αυτόν τον ιστό. Αφού υποβληθεί σε CYP27B1, το προϊόν στη συνέχεια μετατρέπεται σε 1,25-διϋδροξυχοληκαλσιφερόλη, η οποία θεωρείται η ενεργός μορφή της βιταμίνης D ως ορμόνη.

Η βιταμίνη D3 βιοενεργοποιείται στην ορμονική της μορφή σε δύο στάδια (συμπλήρωμα διατροφής που περιέχει βιταμίνη D3) ή σε τρία στάδια αν ξεκινά από τις αποθήκες του δέρματος, με το δέρμα να προκαλεί την πρώτη μετατροπή και τα μεταγενέστερα δύο μεταβολικά βήματα γίνονται από το ήπαρ και τα νεφρά αντιστοίχως.

Η ίδια η βιταμίνη D διαιρείται σε δύο μορφές, την εργοκαλσιφερόλη ή βιταμίνη D2, η οποία προέρχεται, κυρίως, από τα φυτά και την χοληκαλσιφερόλη ή βιταμίνη D3, η οποία είναι η μορφή που παράγεται στα θηλαστικά και τα ψάρια. Η μόνη διαφορά στα δύο αυτά μόρια είναι μια μεθυλομάδα, καθώς, η βιταμίνη D3 έχει μήκος 27 άνθρακες, ενώ η D2 είναι 28 άνθρακες.

Τόσο η βιταμίνη D2 όσο και η D3 θεωρούνται προ-ορμόνες (που δρουν για να αυξήσουν τα επίπεδα κυκλοφορίας της 25-υδροξυβιταμίνης D). Η D3 είναι πιο αποτελεσματική, καθώς, η δραστική ορμόνη είναι η 25-υδροξυχοληκαλσιφερόλη, μάλλον, παρά η εργοκαλσιφερόλη.

Η D2 παράγεται συνθετικά από την ακτινοβολία της εργοστερόλης (από την ερυσιβώδη μούχλα), ενώ η D3 συντίθεται από την 7-δεϋδροχοληστερόλη.

Η D2 φαίνεται να είναι λιγότερο χημικώς σταθερή από την D3 κι έχει φτωχότερη διάρκεια ζωής.

Τα επίπεδα της βιταμίνης D στον ορό αίματος

Ανεπάρκεια (Λιγότερο από 30nmol/L ή 12ng/mL, που οδηγεί σε ραχίτιδα στα παιδιά και οστεομαλακία σε ενήλικες)

Ανεπάρκεια (μεταξύ 30-50nmol/L, ή 12-20ng/mL)

Επάρκεια (μεταξύ 50-125mol/L ή 20-50ng/mL)

Υψηλή επάρκεια (πάνω από 125nmol/L ή 50ng/mL)

(όπου 2,5 nmol/L είναι περίπου ίσο με 1 ng/mL, και 1 μικρογραμμάριο (mcg ή μg) της βιταμίνης D3 είναι περίπου 40 IU

Ένας στόχος των 75nmol/L θεωρείται ως βέλτιστος για την υγεία των οστών σε ηλικιωμένα άτομα και για την υγεία των δοντιών και για τη μείωση του κινδύνου πτώσεων και καταγμάτων στους ηλικιωμένους και για την πρόληψη του καρκίνου του ορθού.

Τα συνιστώμενα επίπεδα βιταμίνης D είναι περίπου 75nmol/L (30ng/mL) για κάποιες καταστάσεις.

Ανεπάρκεια βιταμίνης D

Η βιταμίνη D απορροφάται καλύτερα με γεύμα λιπαρό

Ημερήσια δόση 10.000 IU δεν προκαλεί τοξικότητα.

Η εβδομαδιαία ή μηνιαία φόρτωση (50.000-100.000 IU) δεν φαίνεται να προσφέρει περισσότερα οφέλη από την απλή λήψη ημερήσιας δόσης συντήρησης.

Η τοξικότητα έχει παρατηρηθεί σε πολύ υψηλές ημερήσιες δόσεις βιταμίνης D, οι οποίες είναι περίπου 10 φορές υψηλότερες από την προαναφερθείσα ημερήσια δόση 2.000 IU.

Η βιταμίνη D3 προκαλεί αύξηση στον ορό, 4,29ng/mL υψηλότερη από τη βιταμίνη D2.

Η βιταμίνη D3 είναι μια πιο αξιόπιστη μορφή βιταμίνης D, σε σχέση με τη D2, για την αύξηση των επιπέδων ορού σε επαρκές εύρος.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Τα οφέλη από τα συμπληρώματα διατροφής D3

-Μειώνουν τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες

Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D συνδέονται με την αύξηση της θνησιμότητας όλων των αιτιών στον γενικό πληθυσμό. Πολλές μελέτες έχουν βρει μια αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων βιταμίνης D στον ορό και της θνησιμότητας όλων των αιτιών. Τα συμπληρώματα διατροφής της βιταμίνης D3 φαίνεται να είναι τα πιο αποτελεσματικά συμπληρώματα, όσον αφορά τη μείωση της θνησιμότητας.

-Είναι αποτελεσματικά στην πρόληψη καρκίνου

Γενικά, καθημερινή ημερήσια δόση 1.000 IU βιταμίνης D3 (θεωρείται ως η χαμηλότερη δόση) μειώνει το ιατρικό κόστος της θεραπείας του καρκίνου, ασκώντας ένα γενικό προστατευτικό και προληπτικό αποτέλεσμα.

-Χαρίζουν μακροζωϊα

Η βιταμίνη D αποτελεί βιοδείκτη για τη μακροζωία,γιατί μειώνει τη θνησιμότητα και τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Η βιταμίνη D3 ασκεί τα περισσότερα από τα αποτελέσματά της είτε απευθείας μέσω του υποδοχέα της (υποδοχέας βιταμίνης D, γνωστού ως VDR) που δρα στον πυρήνα και προάγει τη σύνθεση πρωτεϊνών είτε με μια «μη γονιδιωματική» δράση που μπορεί να είναι μέσω του VDR που δεν εντοπίζεται τον πυρήνα αλλά σε σπηλαίωση της κυτταρικής μεμβράνης.

Ενώ, κλασικά θεωρήθηκε ότι ο VDR ασκεί τη δράση του μόνο στον πυρήνα με τη μεσολάβηση γονιδιωματικής μεταγραφής, αργότερα αποδείχθηκε ότι μεταφέρεται από τον πυρήνα προς την κυτταροπλασματική μεμβράνη όταν ενεργοποιείται από την ορμονικά δραστική βιταμίνη D3, υποδηλώνοντας ότι ο VDR μπορεί να διαδραματίσει ρόλο τόσο στην γενομικές και μη γονιδιωματικές δράσεις της βιταμίνης D. Ταυτόχρονα, φαίνεται ότι υπάρχουν πρόσθετοι μη δεσμευμένοι σε μεμβράνη μη-VDR υποδοχείς για τη βιταμίνη D, οι οποίοι μπορούν, επίσης, να διαδραματίσουν ρόλο στις μη γονιδιωματικές δράσεις της βιταμίνης D, όπως η συνδεδεμένη με μεμβράνη 1,25 (OH) 2D3, Πρωτεΐνη δέσμευσης στεροειδών ταχείας αντίδρασης (1,25D3-MARRS, επίσης, γνωστή ως πρωτεΐνη στρες ενδοπλασματικού δικτυώματος 57 ή ERp57), η οποία δεν έχει ομοιότητα αλληλουχίας με την κλασσική VDR. Αυτές οι δύο πρωτεΐνες μπορούν μερικές φορές να λειτουργήσουν μαζί. για παράδειγμα, τόσο οι VDR όσο και οι 1,25D3-MARRS έχουν παρατηρηθεί ότι δουλεύουν παράλληλα στην περίπτωση της φωτοπροστασίας. Η βιταμίνη D ασκεί τα αποτελέσματά της δευτερογενώς στην ενεργοποίηση των υποδοχέων της. Ο κλασικός υποδοχέας βιταμίνης D μπορεί να δράσει τόσο γονιδιωματικά όσο και μη γονιδιωματικά, ενώ ένας άλλος υποδοχέας γνωστός ως 1,25D3-MARRS μπορεί να λειτουργήσει μη γονιδιωματικά.

Η αρωματάση είναι ένα ένζυμο που εκφράζεται σε πολλαπλούς ιστούς. μια από τις πρωταρχικές λειτουργίες της είναι η παραγωγή τοπικών οιστρογόνων, η οποία μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση στην ανάπτυξη των οστών και στη μείωση της οστικής μάζας, αλλά μπορεί να ενθαρρύνει την ανάπτυξη όγκων καρκίνου του μαστού. Η ορμονικά ενεργή μορφή της βιταμίνης D3 φαίνεται να είναι ένας ειδικός για τον ιστό ρυθμιστής της αρωματάσης, αυξάνοντας την έκφρασή της σε οστεοβλάστες και ινοβλάστες στα οστά, καθώς, επίσης και στα επινεφριδιακά και τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη (ευεργετικό αποτέλεσμα) και τη μείωσή του στα κύτταρα του καρκίνου του μαστού. Η βιταμίνη D3 φαίνεται να προκαλεί, επίσης, δραστηριότητα αρωματάσης σε κύτταρα του πλακούντα.

Η βιταμίνη D μπορεί να μειώσει τον πόνο στις αρθρώσεις που προκαλείται από τους ισχυρούς αναστολείς της αρωματάσης. Η εξάντληση των οιστρογόνων συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με την επαγωγή του πόνου των αρθρώσεων.

-Διατηρούν την υγεία του νευρικού συστήματος

Οι νευρώνες στον εγκέφαλο φαίνεται να εκφράζουν το ένζυμο που απαιτείται για τη βιοενεργοποίηση της βιταμίνης D. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις αυτού του ενζύμου εμφανίζονται στον υποθάλαμο και στους ντοπαμινεργικούς νευρώνες. Τα περισσότερα κύτταρα εκφράζουν τον υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR), αλλά φαίνεται να απουσιάζουν τα κύτταρα Meynert και Purkinje στην παρεγκεφαλίδα και εκφράζονται και στα γλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου.

Η βιταμίνη D έχει νευροπροστατευτικά αποτελέσματα. Η βιταμίνη D είναι ικανή να διαμορφώνει ένα υποσύνολο διαύλων ασβεστίου στους νευρώνες και να ελέγχει τον θάνατο κυττάρων μέσω διεγερτοτοξικότητας.

4000 IU βιταμίνης D βελτιώνει σημαντικά την οπτική μνήμη.

-Καταπολεμούν την κατάθλιψη

Τα επίπεδα βιταμίνης D αντιστρόφως συσχετίζονται με τα συμπτώματα κατάθλιψης.

-Προστατεύουν σε σκλήρυνση κατά πλάκας

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια νευρολογική και προφλεγμονώδης κατάσταση που επηρεάζει τη θήκη μυελίνης των νευρώνων και αποτελεί την πιο κοινή νευρική φλεγμονώδη κατάσταση στις ανεπτυγμένες χώρες. Η βιταμίνη D μπορεί να μειώσει την εμφάνιση και να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου. Τα οφέλη της βιταμίνης D σχετίζονται με την εξασθένηση της απομυελίνωσης από τους νευρώνες. Η βιταμίνη D φαίνεται να ασκεί προστατευτικά αποτελέσματα σε ένα ζωικό μοντέλο σκλήρυνσης κατά πλάκας.

-Επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου Alzheimer

Η νόσος του Alzheimer είναι μια νευρολογική κατάσταση που συνδέεται με την ελλειμματική χολινεργική σηματοδότηση και τη συναπτική λειτουργία. Οι μηχανισμοί της βιταμίνης D φαίνεται να κατέχουν θεραπευτική υπόσχεση για τη νόσο του Alzheimer. Παρόμοια με άλλες νευρολογικές παθήσεις, η βιταμίνη D στον ορό φαίνεται να είναι αντιστρόφως σχετική με τον κίνδυνο άνοιας, και ο κίνδυνος φαίνεται να είναι λίγο μικρότερος από τη νόσο Parkinson, όπυ υπάρχουν χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στον ορό. Οι πολυμορφισμοί του υποδοχέα βιταμίνης D υπάρχουν στη νόσο Alzheimer και η χαμηλή βιταμίνη D στον ορό σε ηλικιωμένα άτομα έχει κάποια προβλεπτική ισχύ. Η βιταμίνη D διεγείρει τα ανοσοκύτταρα να καταβολίζουν τα συσσωματώματα πρωτεΐνης αμυλοειδούς-β.

-Δρουν θεραπευτικά στη νόσο Parkinson

Η βιταμίνη D συνδέεται αντιστρόφως με τον κίνδυνο και ο υποδοχέας της είναι υποψήφιος για τη θεραπεία του Parkinson, καθώς, φαίνεται να υπάρχει σχέση με έναν από τους πολυμορφισμούς. Τα άτομα με Parkinson παρουσιάζουν λιγότερη κυκλοφορία της βιταμίνης D από ό, τι τα αντίστοιχα ηλικιωμένα άτομα. Η χαμηλή βιταμίνη D στον ορό συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο νόσου του Πάρκινσον και συνδέεται περαιτέρω με τη σοβαρότητα της νόσου. Η βιταμίνη D μπορεί να προστατεύει τους νευρώνες από τους στρεσογόνους παράγοντες.

–Βελτιώνουν την ποιότητα ύπνου

Η έλλειψη βιταμίνης D χαλάει την ποιότητα του ύπνου και η ομαλοποίηση της κατάστασης της βιταμίνης D μπορεί να ομαλοποιήσει τη λειτουργία του ύπνου σε κάποιο βαθμό.

-Μειώνουν τον κίνδυνο για καρδιοαγγειακά νοσήματα

Όσοι έχουν ανεπαρκή επίπεδα βιταμίνης D είναι σημαντικά πιο πιθανό να αναπτύξουν καρδιακές παθήσεις. 1000 IU ημερησίως της βιταμίνης D μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιοαγγειακής νόσου που βασίζεται σε συστηματικούς βιοδείκτες. Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με κίνδυνο καρδιοαγγειακής νόσου.

-Μειώνουν την υψηλή αρτηριακή πίεση

Η βιταμίνη D καταστέλλει την ρενίνη μέσω της ενεργοποίησης του υποδοχέα της βιταμίνης D. Η βιταμίνη D είναι αρνητικός ρυθμιστής της έκφρασης ρενίνης και μειώνει τη δραστηριότητα του συστήματος ρενίνης-αγγειοτασίνης. Μια ανεπάρκεια της βιταμίνης D μειώνει την καταστολή και αυξάνει τη δραστηριότητα του συστήματος RAS, το οποίο στη συνέχεια αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

-Πρέπει να λαμβάνονται σε καρδιακή ανεπάρκεια

Όταν δεν λειτουργεί ο υποδοχέας βιταμίνης D υπάρχει καρδιακή διεύρυνση λόγω της αυξημένης αγγειοτενσίνης II στον ορό και της αυξημένης δραστηριότητας του συστήματος RAS.

-Θεραπεύουν την αναιμία

800 IU βιταμίνης D για 12 εβδομάδες σε άτομα με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D αλλά που ήταν κατά τα άλλα υγιή αυξάνουν τον αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων, την αιμοσφαιρίνη και τον αιματοκρίτη.

-Βελτιώνουν τη ροή του αίματος

4000 μονάδες ημερησίως της βιταμίνης D βοηθάνε στη βελτίωση πολλών δεικτών της καρδιοαγγειακής υγείας.

-Δρουν θεραπευτικά στην αρτηριοσκλήρυνση

Η βιταμίνη D καταστέλλει την αρτηριογένεση μειώνοντας την οξείδωση στα μακροφάγα (κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος) στο επίπεδο του ενδοπλασματικού δικτύου (ER). Η πίεση στο ER προκαλεί συσσώρευση λιπιδίων και χοληστερόλης, τα οποία μετατρέπονται σε μακροφάγα και στη συνέχεια σε «αφρώδη κύτταρα», τα οποία στη συνέχεια συμβάλλουν στην πλάκα. Η βιταμίνη D μετριάζει αυτή τη διαδικασία.

-Αυξάνουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη

Τα επίπεδα της βιταμίνης D, αντιστρόφως, συσχετίζονται με την αντίσταση στην ινσουλίνη σε μη διαβητικούς ενήλικες. Τα άτομα με επίπεδο ορού 75nmol/L ή περισσότερο έχουν κατά μέσο όρο 24% χαμηλότερα επίπεδα ινσουλίνης κατά μέσο όρο από εκείνα με χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D. Τα επίπεδα βιταμίνης D έχουν αντίστροφη συσχέτιση με την αντίσταση στην ινσουλίνη και στα παχύσαρκα και τα μη παχύσαρκα παιδιά. Τα επίπεδα της βιταμίνης D σχετίζονται με την ευαισθησία στην ινσουλίνη, ακόμη και σε μη διαβητικούς ενήλικες. Όσοι έχουν ανεπαρκή επίπεδα βιταμίνης D (50nmol/L ή λιγότερο) είναι πιο πιθανό να είναι ανθεκτικοί στην ινσουλίνη και έχουν δυσλειτουργία των β-κυττάρων. Τα συμπληρώματα βιταμίνης D βελτιώνουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη σε άτομα που διαπιστώθηκε σε άτομα που έχουν ανεπάρκεια.

-Θεραπεύουν το διαβήτη

Τα μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D στον ορό αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη. Τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D αποτρέπουν την εμφάνιση διαβήτη τύπου 2. Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με επιπλοκές του διαβήτη τύπου 1. Τα συμπληρώματα βιταμίνης D βελτιώνουν τα αποτελέσματα του διαβήτη τύπου 2.

Η ανεπάρκεια της βιταμίνης D μπορεί να συμβάλλει στην παχυσαρκία, γιατί η βιταμίνη D στον ορό δρα ως αισθητήρας του ηλιακού φωτός και η εποχιακή πτώση της ενθαρρύνει την κατανάλωση ενέργειας. Τα επίπεδα της βιταμίνης D είναι χαμηλότερα στα παχύσαρκα άτομα. Η κατάσταση ανεπάρκειας της βιταμίνης D συμβάλλει στην επιδημία της παχυσαρκίας.

-Βοηθάνε στη μείωση της λιπώδους μάζας και στην αύξηση της άπαχης μυϊκής μάζας

1.000 IU βιταμίνης D ημερησίως για 12 εβδομάδες οδηγεί σε σημαντική μείωση της λιπώδους μάζας.

Η πυρηνική μεμβράνη και οι δράσεις της βιταμίνης D είναι κρίσιμες για τη λειτουργία των μυϊκών κυττάρων. Η βιταμίνη D μπορεί να βελτιώσει την αποκατάσταση των μυών μετά από μηχανική βλάβη. 1000 IU βιταμίνης D ημερησίως για 6 εβδομάδες

Μια ανεπάρκεια της βιταμίνης D σχετίζεται με αύξηση του επιπέδου του λίπους στον ιστό του σκελετικού μυός.

Τα συμπληρώματα της βιταμίνης D για τη διόρθωση μιας ανεπάρκειας μπορεί να βελτιώσουν την αθλητική απόδοση στους αθλητές.

-Διατηρούν την υγεία των οστών

Οι ίδιοι οι οστεοβλάστες είναι ικανοί να εκφράζουν το CYP27B1 και να μετατρέπουν την αδρανοποιημένη βιταμίνη D (25-υδροξυκαλσιφερόλη) στην ενεργό στεροειδή μορφή (1,25-διυδροξυκαλσιφερόλη).

Ο υποδοχέας της βιταμίνης D εκφράζεται σε οστεοβλάστες όπου εμπλέκεται στον έλεγχο του πολλαπλασιασμού τους. Συγκεκριμένα, η έκθεση ενός οστεοβλάστη σε βιταμίνη D είναι γνωστό ότι καταστέλλει τον πολλαπλασιασμό των οστεοβλαστών που σχετίζεται με την αύξηση της έκφρασης της οστεοκαλσίνης, της σιαλοπρωτεϊνης-1 και του RANKL. Η βιταμίνη D που δρα στον υποδοχέα της προάγει την ανοργανοποίηση του οστικού ιστού. ]

Τα επίπεδα βιταμίνης D στον ορό σχετίζονται αντιστρόφως με τον κίνδυνο κατάγματος κατά 21%. Η βιταμίνη D συσχετίζεται με μικρότερο κίνδυνο για κατάγματα.

Η συμπληρωματική βιταμίνη D, σε ηλικιωμένους ασθενείς, μειώνει τον κίνδυνο πτώσης κατά περισσότερο από 20%. 700-800 IU είναι αποτελεσματικές.

–Μειώνουν τον πόνο σε οστεοαρθρίτιδα

Τα επαρκή επίπεδα βιταμίνης D στον ορό βελτιώνουν τον πόνο στην οστεοαρθρίτιδα. Μια ημερήσια δόση 2.000 IU μειώνει, κάπως, τον πόνο στις αρθρώσεις που σχετίζεται με την οστεοαρθρίτιδα.

-Έχουν αντιφλεγμονώδη και ανοσοτροποποιητική δράση

Η βιταμίνη D σε συγκεντρώσεις πάνω από 30ng/mL φαίνεται να συνδέεται με λιγότερο ενδοπλασματικό στρες στα μονοκύτταρα, το στρες που έχει ως αποτέλεσμα προ-οξειδωτικά συμβάντα που προκαλούν προσκόλληση των μονοκυττάρων στο αρτηριακό τοίχωμα.

-Δρουν θεραπευτικά στην ατοπική δερματίτιδα

Η ατοπική δερματίτιδα είναι μία χρόνια φλεγμονώδης νόσος που χαρακτηρίζεται από ξηρό δέρμα, φαγούρα και υπερευαισθησία στα αλλεργιογόνα. Η διαταραχή συνδέεται με την ακατάλληλη λειτουργία του φραγμού του δέρματος και την υπερδραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, επηρεάζοντας το 20% των παιδιών και το 3% των ενηλίκων. Η ατοπική δερματίτιδα συνδέεται με ανεπάρκεια της βιταμίνης D. Τα συμπληρώματα βιταμίνης D προκαλούν μείωση των συμπτωμάτων της ατοπικής δερματίτιδας.

-Δρουν θεραπευτικά σε υπερπαραθυρεοειδισμό

Τα επίπεδα της παραθυρεοειδούς ορμόνης ορού συνδέονται αντιστρόφως με τη βιταμίνη D.

-Αυξάνουν την τεστοστερόνη

Τα ικανοποιητικά επίπεδα βιταμίνης D στον ορό (αύξηση άνω των 50 nmol/L) προκαλούν βελτιώσεις στην τεστοστερόνη (+ 25,2%), τη βιοενεργή (+ 19%) και την ελεύθερη (+ 20,2%) σε άνδρες που έχουν χαμηλότερα επίπεδα του φυσιολογικού.

Η βιταμίνη D στον ορό συσχετίζεται θετικά με τη συνολική κατάσταση των ανδρογόνων, με επαρκή επίπεδα βιταμίνης D που δρουν για την ομαλοποίηση της τεστοστερόνης.

-Ομαλοποιούν τα οιστρογόνα

Η βιταμίνη D φαίνεται να ρυθμίζει τα οιστρογόνα από το ένζυμο αρωματάσης (μετατροπή των ανδρογόνων σε οιστρογόνα), όπου η εξάλειψη του υποδοχέα βιταμίνης D μειώνει τη δραστικότητα της αρωματάσης. Τα συμπληρώματα ασβεστίου ανακουφίζουν την καταστολή αυτή, υποδηλώνοντας ότι η βιταμίνη D ρυθμίζει τη δραστηριότητα της αρωματάσης μέσω του μεταβολισμού του ασβεστίου. Η ορμόνη που διεγείρει το θυλάκιο (FSH) αυξάνεται σε όσους δεν έχουν τον υποδοχέα βιταμίνης D και αυτό φαίνεται να είναι ανεξάρτητο από το μεταβολισμό του ασβεστίου. Η βιταμίνη D φαίνεται να εμπλέκεται με την ωχρινοτρόπο ορμόνη (LH), καθώς τόσοι στερούνται τον υποδοχέα της βιταμίνης D, έχουν αυξημένα επίπεδα LH και αυτό είναι ανεξάρτητο από το μεταβολισμό του ασβεστίου.

-Δρουν θεραπευτικά στον καρκίνο

Η βιταμίνη D στον ορό εμφανίζεται αντιστρόφως σχετιζόμενη με τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού (υψηλότερα επίπεδα ορού συνδέονται με χαμηλότερο κίνδυνο). Επιπλέον, η ανεπάρκεια βιταμίνης D φαίνεται να είναι πιο διαδεδομένη σε άτομα με καρκίνο του μαστού (διαγνωσμένο) και συσχετίζεται παρομοίως με τη σοβαρότητα του καρκίνου του μαστού. Ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού αντιστρόφως συσχετίζεται με τα επίπεδα βιταμίνης D στον ορό.

Οι γυναίκες που λαμβάνουν 2000 IU/d βιταμίνης D εμφανίζουν μέχρι 50% μείωση της συχνότητας καρκίνου του μαστού.

Η βιταμίνη D μειώνει και τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου. Επίπεδα ορού των 82,5 nmol / L ή περισσότερο μειώνουν κατά 50% τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του εντέρου.

Η βιταμίνη D συσχετίζεται αντιστρόφως με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη.

Χαμηλές δόσεις βιταμίνης D 600 IU/d μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παγκρέατος.

Η βιταμίνη D σχετίζεται αντιστρόφως με τον κίνδυνο για καρκίνο των ωοθηκών. Η ακτινοβολία UVB (η οποία παράγει βιταμίνη D) σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών στις γυναίκες.

Oι διατροφικές απαιτήσεις της βιταμίνης D για τα μεγαλύτερα άτομα.

-Βελτιώνουν την πνευμονική λειτουργία

Η υψηλότερη βιταμίνη D στον ορό συσχετίζεται με βελτιωμένη πνευμονική λειτουργία.

-Δρουν θεραπευτικά στο βρογχικό άσθμα

Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με αυξημένη χρήση κορτικοστεροειδών σε παιδιά με άσθμα, ενώ 1200 IU βιταμίνη D καθημερινά σχετίζεται με μειωμένες ασθματικές επιθέσεις σε παιδιά που είχαν προηγουμένως διαγνωστεί με άσθμα .

-Είναι απαραίτητα συμπληρώματα για όσους καπνίζουν

Η βιταμίνη D έχει ένα προστατευτικό αποτέλεσμα στις βλάβες που προκαλούνται από τον καπνό.

-Προστατεύουν από τη γρίπη και τη φυματίωση

Τα παιδιά που λαμβάνουν 1200 IU βιταμίνης D ημερησίως είναι 40% λιγότερο πιθανό να πάθουν γρίπη κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αυτό σημαίνει ότι η βιταμίνη D βοηθά στην πρόληψη της γρίπης.

Τα χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D σχετίζονται με ένα αυξημένο κίνδυνο ενεργού φυματίωσης.

-Πρέπει να τα λαμβάνουν όσοι έχουν αποφρακτική υπνική άπνοια

Η βιταμίνη D φαίνεται να συσχετίζεται με την ποιότητα του ύπνου. Σε αποφρακτική άπνοια ύπνου οι ασθενείς έχουν χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D.

-Διατηρούν την υγεία του αναπαραγωγικού συστήματος

Οι υποδοχείς βιταμίνης D (VDRs) καθώς και τα ρυθμιστικά ένζυμα τους, εκφράζονται στην αρσενική αναπαραγωγική οδό. ειδικά τους όρχεις, την επιδιδυμίδα και το αδενικό του επιθήλιο, τις σπερματοδόχους κύστεις και τον προστάτη. Η βιταμίνη D φαίνεται να αυξάνει την περιεκτικότητα σε ασβέστιο σε σπερματοζωάρια και μπορεί να δράσει άμεσα σε ώριμα σπερματοζωάρια. Η βιταμίνη D δρα στο ίδιο το σπέρμα (ώριμο σπερματοζωάριο) και να βελτιώνει την κινητικότητά του ενώ παράλληλα ενισχύει την κυτταρική επιβίωση. Η βιταμίνη D συσχετίζεται θετικά με την κινητικότητα του σπέρματος. 25-50 ng/mL (62,4-124,8 nmol / L) φαίνεται να είναι ένα επαρκές εύρος για να διατηρηθούν οι βέλτιστες σπερματικές ιδιότητες σε υγιείς άνδρες.

-Πρέπει να λαμβάνονται στην εγκυμοσύνη και τη γαλουχία

Τα ποσοστά ανεπάρκειας της βιταμίνης D φαίνεται να είναι υψηλότερα στις έγκυες γυναίκες από ό, τι οι μη έγκυες γυναίκες. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης D συνδέεται με χαμηλότερο βάρος γέννησης των απογόνων, μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 1 στους νεογνά, και υψηλότερο κίνδυνο άσθματος/ρινίτιδας.

Σε σχέση με τη μητέρα, οι συγκεντρώσεις βιταμίνης D κάτω από 37,5nmol/L έχουν συσχετιστεί με αυξημένη ανάγκη για καισαρική τομή. Κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, η χαμηλότερη βιταμίνη D (κάτω από 20nmol/L) φαίνεται να συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο βακτηριακής κολπίτιδας (57% των γυναικών κάτω από 20nmol/L 23% των γυναικών άνω των 80nmol/L).

Οι χαμηλότερες συγκεντρώσεις βιταμίνης D σχετίζονται με ανεπιθύμητες ενέργειες τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί. Η ανεπάρκεια φαίνεται να είναι πιο κρίσιμη κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου, και τα συμπληρώματα της βιταμίνης D θεωρούνται απαραίτητα.

Ημερήσια δόση 2.000-4.000 IU είναι η συνιστώμενη δοσολογία.

–Μειώνουν τα συμπτώματα του ερυθηματώδους λύκου

Τα συμπληρώματα βιταμίνης D σχετίζονται με αυξημένο αριθμό αθροιστικών και ρυθμιστικών Τ κυττάρων και μειωμένων Β κυττάρων μνήμης και αυτό είναι επωφελές για τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο.

-Μειώνουν τον πόνο στην ινομυαλγία

Η βιταμίνη D μπορεί να βοηθήσει τα ινομυαλγικά συμπτώματα (πόνος και έλλειψη λειτουργίας).

-Πρέπει να λαμβάνονται σε σαρκοπενία

Η έκφραση του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR) στα μυϊκά κύτταρα μειώνεται με την ηλικία και η ανεπάρκεια της βιταμίνης D μπορεί να συνεισφέρει σε μια απώλεια της μυϊκής λειτουργίας στους ηλικιωμένους. Η βιταμίνη D βοηθάει στη διατήρηση των μυϊκών ινών τύπου ΙΙ και σε βελτίωση της μυϊκής λειτουργίας σε γυναίκες με ανεπάρκεια βιταμίνης D.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Συγχορήγηση βιταμίνης D με άλλες βιταμίνες

Βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη D είναι δυνητικά συνεργιστική με τη βιταμίνη Κ καθώς και τα δύο συμπληρώματα μοιράζονται πολλούς μηχανισμούς δράσης στο καρδιοαγγειακό σύστημα και στον οστικό μεταβολισμό.

Ασβέστιο

Οι άνθρωποι με μέση περιεκτικότητα στον ορό βιταμίνη D 86,5 nmol/L έχουν καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου κατά 65%.

Υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος νεφρολιθίασης όταν η βιταμίνη D συνδυάζεται με συμπληρώματα ασβεστίου.

Η βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ2 σώζει ζωές σε αιμορραγίες και σε καρκίνο

Η βιταμίνη Κ2, είναι απαραίτητη για τον καρκίνο, για την αποφυγή εναπόθεσης του ασβεστίου στους ιστούς και για την πήξη του αίματος

Η βιταμίνη Κ είναι μια ομάδα δομικά παρόμοιων, λιποδιαλυτών βιταμίνών που το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται για την πλήρη σύνθεση ορισμένων πρωτεϊνών που είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για:

1. Tην πήξη του αίματος

2. Για τον έλεγχο της πρόσδεσης του ασβεστίου στα οστά και άλλους ιστούς

3. Για τον περιορισμό της εναπόθεσης του ασβεστίου στα όργανα και στα αγγεία

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

ΟΙ ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΗΣ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ Κ

1. Η Βιταμίνη Κ1 ή phylloquinone (φυλοκινόνη), βρίσκεται φυσικά στα φυτά, ιδιαίτερα τα πράσινα λαχανικά. Η K1 πηγαίνει απευθείας στο συκώτι σας και σας βοηθά να έχετε σωστή πήξη αίματος.

2. Η Βιταμίνη Κ2, που ονομάζεται, επίσης, μενακινόνη (menaquinone), παράγεται από τα βακτήρια που βρίσκονται στο γαστρεντερικό σωλήνα. Η K2 πηγαίνει κατ’ευθείαν στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων σας, στα οστά και στους ιστούς, εκτός από το συκώτι σας. Αν και βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες στο έντερο, δυστυχώς, δεν απορροφάται από εκεί και περνάει στις κενώσεις. Επίσης, προστατεύει τα αιμοφόρα αγγεία από την ασβεστοποίηση και βοηθά τα κόκαλα να διατηρήσουν ασβέστιο και να αναπτύξουν τη σωστή κρυσταλλική δομή.

Όσο ασβέστιο και να λάβετε από τη διατροφή σας (η διαθεσιμότητα του οποίου αυξάνεται με τη βοήθεια της βιταμίνης D), όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά μπορεί να γίνει και πολύ βλαπτικό αν δεν εναποτεθεί στα σωστά μέρη, που είναι, κυρίως, ο σκελετός. Πολλά προβλήματα υγείας συνδέονται με ασβέστιο που κατέληξε στους μαλακούς ιστούς του σώματος, για παράδειγμα τις αρτηρίες. Χρειάζεται λοιπόν κάποιος τρόπος για να κατευθυνθεί το δυνητικά επικίνδυνο ασβέστιο εκεί που πρέπει.
Αυτό ακριβώς κάνει η Κ2. Κατευθύνει, μέσω κάποιων πρωτεϊνών που ελέγχει, το ασβέστιο στα σωστά μέρη. Στην αιματική κυκλοφορία, η Κ2 συνεισφέρει στην καρβοξυλίωση του (MGP), του ισχυρότερου αναστολέα της αρτηριακής αποτιτάνωσης, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο για καρδιαγγειακές βλάβες. Έχει βρεθεί συσχετισμός της έλλειψης Κ με τη νόσο του Αλτσχάιμερ, τη γήρανση του δέρματος, τους κιρσούς και πολλές άλλες ασθένειες.

ΕΛΛΕΙΨΗ Η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ Κ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ

Χωρίς βιταμίνη Κ, η λειτουργία πήξης του αίματος έχει επηρεαστεί σοβαρά, και εμφανίζεται ανεξέλεγκτη αιμορραγία

Τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης Κ μπορεί να σηματοδοτήσουν, επίσης, την αποδυνάμωση των οστών

Ακόμη, και αυτό είναι ακόμη πιο επικίνδυνο, χαμηλή ποσόστωση της βιταμίνης Κ2 στο σώμα πιθανότατα θα οδηγήσει σε αποτιτάνωση των αρτηριών και άλλων μαλακών ιστών

Έλλειψη και πιθανή ανεπάρκεια της βιταμινης Κ2 εγκυμονεί αυξημένο κίνδυνο για αγγειακή ασβεστοποίηση, καρδιαγγειακές παθήσεις και κιρσούς, και οστεοπόρωση

Ακόμη πολλές κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι ανεπάρκεια της βιταμίνης αυτής αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης τύπων καρκίνου όπως: Καρκίνος του προστάτη, καρκίνος των πνευμόνων, καρκίνος του ήπατος και λευχαιμία

Όταν έχουμε σοβαρή έλλειψη της κάποιες πρωτεΐνες που συμμετέχουν στην διαδικασία πήξης δεν μπορούν να ενεργοποιηθούν. Με τον ίδιο μηχανισμό η βιταμίνη Κ2 είναι απαραίτητη για την ενεργοποίηση και άλλων πρωτεϊνών μέσα στο σώμα μας

Ένα σημαντικό μέρος αυτών των πρωτεϊνών (οστεκαλσίνη, MGP, Gas-6) συμμετέχουν στη διαχείριση των μεταλλικών στοιχείων στους ιστούς. Μια από τις επιπτώσεις της έλλειψης βιταμίνης Κ είναι η αυξημένη εναπόθεση μεταλλικών στοιχείων, όπως το ασβέστιο, σε μαλακούς ιστούς

Η ΛΗΨΗ Κ2 ΩΦΕΛΕΙ:

-Στην καρδιαγγειακή υγεία και στην αποτροπή της αθηροσκλήρωσης και του εγκεφαλικού.

-Στην αποτροπή πολλών μορφών καρκίνου. Εκτός από την αποτροπή, διερευνάται και η συμβολή της Κ2 στη θεραπεία ορισμένων μορφών καρκίνου.

-Στη διατήρηση γερών οστών και την αποτροπή της οστεοπόρωσης.

-Αυξάνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, πράγμα που εκτός από τους διαβητικούς ενδιαφέρει πολύ όσους θέλουν να διατηρήσουν ένα λεπτό κορμί.

-Βοηθά στην γονιμότητα των ανδρών.

-Στις γυναίκες βοηθά πολύ σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για την ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου.

-Τα παιδιά για το σωστό σχηματισμό του προσώπου, της σιαγόνας, του οδοντικού τόξου.

-Στη νοητική υγεία αλλά και γενικότερα την υγεία του εγκεφάλου.

-Η βιταμίνη Κ2 μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Η πρόσφατη μελέτη του Ευρωπαϊκού Προγράμματος συνεργασίας Ιατρικής και Κοινωνίας (ΕΠΙΚ) πάνω στον Καρκίνο και τη Διατροφή, που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2010 στην American Journal of Clinical Nutrition, έδειξε πως η υψηλή πρόσληψη βιταμίνης Κ2 – όχι Κ1 – οδηγεί σε μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου, καθώς και σε μείωση του ποσοστού θανάτου από καρκίνο κατά 30%. Μια μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Καρκίνου (των Η.Π.Α.) βρήκε πως η βιταμίνη Κ2 μπορεί να μειώσει το ρίσκο για non-Hodgkin λέμφωμα. Οι ερευνητές της κλινικής Mayo ανακάλυψαν πως άνθρωποι με την υψηλότερη πρόσληψη βιταμίνης Κ2 είχαν 45% λιγότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου τέτοιου τύπου, σε σύγκριση με εκείνους των οποίων η πρόσληψη βιταμίνης Κ2 είναι χαμηλότερη. Οι ερευνητές εξετάζουν κλινικά στοιχεία που δείχνουν ότι η βιταμίνη Κ2 μπορεί να αποτελέσει ισχυρό σύμμαχο στην πρόληψη εναντίον του καρκίνου ή ακόμη και στη θεραπεία ορισμένων καρκινικών όγκων. Η Κ2 έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να προκαλέσει τα κύτταρα λευχαιμίας στην αυτοκαταστροφή σε μια διαδικασία γνωστή ως απόπτωση. Αυτή είναι μια φυσική λειτουργία του κυττάρου για να απενεργοποιήσει τα καρκινικά και τα ελαττωματικά κύτταρα. Διάφορες μελέτες έχουν δείξει παρόμοια ανασταλτική δράση της Κ2 και για τα κύτταρα του μυελώματος και του λεμφώματος. Η βιταμίνη Κ έχει, επίσης, αποδειχθεί αποτελεσματική στη μείωση του κινδύνου προσβολής από καρκίνο του ήπατος. Σε μια μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης, τα άτομα υψηλού κινδύνου για ιογενή καρκίνο του ήπατος στα οποία χορηγήθηκε βιταμίνη Κ2 συγκρίθηκαν με μια ομάδα που δεν έλαβε το θρεπτικό αυτό συστατικό. Λιγότερο από το 10% των ατόμων που λαμβάνουν Κ2 ανέπτυξαν καρκίνο του ήπατος έναντι του 47% των ατόμων της άλλης ομάδας.

-Η βιταμίνη Κ2 είναι το κλειδί για να εισέρχεται το ασβέστιο στα οστά, να μην εισέρχεται στις αρτηρίες και να μην εναποτίθεται στους ιστούς και στα όργανα. Διαλύει τις αποτιτανώσεις σε όλο το σώμα. Το ασβέστιο συγκεντρώνεται στα αιμοφόρα αγγεία και ειδικότερα στις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς, σκληραίνει τα τοιχώματά τους, και δημιουργεί προδιάθεση για καρδιαγγειακά νοσήματα που είναι ένα από τα συχνότερα αίτια θνησιμότητας στο Δυτικό κόσμο. Η αρτηριοσκλήρωση, που πολλές φορές δεν παρουσιάζει συμπτώματα, είναι μια πολύ επικίνδυνη πάθηση που συνδυαζόμενη με την εναπόθεση λίπους στις αρτηρίες, προκαλεί στένωση των αιμοφόρων αγγείων και οδηγεί σε έμφραγμα του μυοκαρδίου, στηθάγχη και θρόμβωση.

Οι επιστημονικές έρευνες δείχνουν οτι η Βιταμίνη Κ2 είναι σημαντική στη δράση της πρωτεΐνης Matrix-Gla (MGP). H MGP δεσμεύει τα ιόντα ασβεστίου και αποτρέπει την εναπόθεση ασβεστίου στα τοιχώματα των αρτηριών. Όταν η βιταμίνη Κ2 διατηρείται σε ικανοποιητικά επίπεδα στον οργανισμό, ενεργοποιείται ικανή ποσότητα πρωτεΐνης MGP ώστε να προλαμβάνει την αρτηριοσκλήρωση.

Η Μενακινόνη-7 είναι η κύρια μορφή βιταμίνης Κ2 που υπάρχει στο Natto, από το οποίο παράγεται το MenaQ7®, δίνοντάς του όλα τα παραπάνω οφέλη για την υγεία της καρδιάς και των αρτηριών. Η Μελέτη του Ρόττερνταμ, που δημοσιεύτηκε το 2004, ανέλυσε τη διατροφή περισσότερων από 4.800 ανθρώπων από την Ολλανδία, ηλικίας 55 ετών, για διάστημα 10 ετών. Το συμπέρασμα της μελέτης ήταν οτι ημερήσια λήψη 45μg μενακινόνης-7, που είναι μορφή βιταμίνης Κ2, συνδέθηκε με την πρόληψη της στεφανιαίας νόσου και της αρτηριοσκλήρωσης. Πιο συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που έπαιρναν βιταμίνη Κ2 με τη διατροφή τους, είχαν έως και 50% μειωμένο κίνδυνο αρτηριοσκλήρωσης και επίσης, έως και 50% μείωση του κινδύνου καρδιπαγγειακού επεισοδίου, κατά τη διάρκεια της μελέτης.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

ΒΙΤΑΜΙΝΗ Κ2 ΩΣ ΜΕΝΑΚΙΝΟΝΗ-7 (MK-7)

Η βιταμίνη Κ2 (ΜΚ-7) σε σύγκριση με τη Βιταμίνη Κ1

Η ΜΚ-7 έχει ένα πολύ μεγαλύτερο χρόνο ημίσειας ζωής κι έχι, έτσι πολύ πιο θετικό όφελος για την υγεία η βιταμίνης Κ2 από τη βιταμίνη Κ1, λόγω της παρατεταμένης αποτελεσματικότητάς στο κυκλοφορικό σύστημα. Η βιταμίνη Κ2 ως μενακινόνη-7 (ΜΚ-7) είναι πιο βιοδιαθέσιμη, μεγαλύτερης διάρκειας, και είναι η πιο βιοδραστική μορφή της βιταμίνης Κ. Oυσιαστικά η Κ2 είναι μια μορφή μακρύτερης αλυσίδας που βρίσκεται στα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση.

Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη βιταμίνη. Είναι μία από τις τέσσερις λιποδιαλυτές βιταμίνες, μαζί με τη βιταμίνη Α, τη βιταμίνη D, και την βιταμίνη Ε.

Ονομάστηκε βιταμίνη Κ από τη γερμανική λέξη koagulation, επειδή ο ρόλος της βιταμίνης Κ στην πήξη του αίματος ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία. Η βιταμίνη Κ βρίσκεται στα σκούρα πράσινα λαχανικά. Η βιταμίνη Κ2 απαντάται, επίσης, στα ζωικά προϊόντα, δεδομένου ότι είναι προϊόν βακτηριακής ζύμωσης.

Η Συνιστώμενη Ημερήσια Πρόσληψη της βιταμίνης Κ είναι αρκετή για να υποστηρίζει την υγιή πήξη του αίματος. Τα υψηλότερα επίπεδα της βιταμίνης Κ, ωστόσο, παρέχουν οφέλη για την καρδιοαγγειακή και την υγεία των οστών. Δυστυχώς, είναι δύσκολο να ληφθούν υψηλά επίπεδα βιταμίνης Κ μόνο από την τροφή.

Τα επίπεδα βιταμίνης Κ σχετίζονται με την περιφέρεια των οστών και τη διάμετρο.

Η βιταμίνη Κ μπορεί, επίσης, να προστατεύσει την καρδιοαγγειακή υγεία. Μειώνει την ασβεστοποίηση και τη σκλήρυνση των αρτηριών και μειώνει τον κίνδυνο θνησιμότητας που σχετίζεται με τα καρδιοαγγειακά νοσήματα.

Η βιταμίνη Κ διαδραματίζει μεγάλο ρόλο στη θεραπεία του καρκίνου και έχει αντιγηραντικές ιδιότητες.

Μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στη ρύθμιση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη και στη μείωση της ερυθρότητας του δέρματος.

Όταν μια πρωτεΐνη εκφράζει το γλουταμινικό οξύ, στοχεύεται από τη βιταμίνη Κ, η οποία αναγκάζει να συλλέξει περισσότερα ιόντα ασβεστίου. Τα ιόντα ασβεστίου απομακρύνονται από το αίμα και αυτό εμποδίζει τη συσσώρευσή του στις αρτηρίες.

Η βιταμίνη Κ συχνά χορηγείται παράλληλα με τη βιταμίνη D, δεδομένου ότι η βιταμίνη D υποστηρίζει, επίσης, την υγεία των οστών. Στην πραγματικότητα, λαμβάνοντας και τις δύο μαζί λειτουργούν συνεργιστικά. Η υπερβολική βιταμίνη D μπορεί να οδηγήσει σε αρτηριακή αποτιτάνωση, αλλά η βιταμίνη Κ μειώνει αυτήν την συσσώρευση ασβεστίου.

Η βιταμίνη Κ είναι λιποδιαλυτή (και όσο μεγαλύτερη αλυσίδα μενακινόνης υπάρχει, τόσο πιο λιποδιαλυτή γίνεται) και πρέπει να προσλαμβάνεται είτε με ένα γεύμα που περιέχει λίπος ή με μία κάψουλα που περιέχει λιπαρά οξέα.

Η βιταμίνη Κ μπορεί να συνδυαστεί με:

Τη βιταμίνη D (για τα οστά και την καρδιαγγειακή υγεία)

Επαρκή επίπεδα διαιτητικού ασβεστίου και μαγνησίου (για την υποστήριξη της υγείας των οστών)

Τη βιταμίνη C (αντικαρκινικές ιδιότητες)

Σησαμίνη (αυξάνει τη φυλλοκινόνη και την κατακράτηση ΜΚ-4 στο σώμα)

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά σημαντικά με τη βαρφαρίνη, και καταστείλει τα αποτελέσματα της βαρφαρίνης.

Συνιστώμενη δοσολογία βιταμίνης Κ

Η βιταμίνη Κ έχει διάφορες μορφές: phylloquinones (βιταμίνη Κ1), μενακινόνες (βιταμίνη Κ2). Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για τη φυλλοκινόνη (βιταμίνη Κ1) είναι 50mcg, η οποία είναι αρκετά για να ικανοποιήσει τη Συνιστώμενη Ημερήσια Πρόσληψη. Η μέγιστη δόση για τη βιταμίνη Κ1 είναι 1,000mcg.

Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για τις μενακινόνες (ΜΚ-4) είναι 1,500mcg. Δόσεις μέχρι 45 mg (45,000mcg) μπορούν να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια για υπερφόρτωση.

Η ελάχιστη αποτελεσματική δόση για τις περισσότερο μακριάς αλυσίδας μενακινόνες (ΜΚ-7, ΜΚ-8, και ΜΚ-9) είναι μεταξύ 90-360mcg.

Για τοπική εφαρμογή της βιταμίνης Κ θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 5% φυλλοκινόνη.

Η βιταμίνη Κ θα πρέπει να χορηγηθεί μαζί με λιπαρά οξέα, ακόμη και αν η βιταμίνη προέρχεται από μια πηγή φυτικής προέλευσης.

Ο όρος «βιταμίνη Κ» αναφέρεται σε δομές κινόνης και μπορεί να υποδιαιρεθεί στη βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη), στη βιταμίνη Κ2 (μενακινόνες ΜΚ-x), ή βιταμίνη Κ3 (μεναδιόνη). Η φυλλοκινόνη, η μεναδιόνη, και όλες οι δομές μενακινόνης είναι γνωστά ως βιταμερή της βιταμίνης Κ και έχουν τις επιδράσεις της βιταμίνης Κ.

Η βιταμίνη Κ έχει κλινική χρήση στην πρόληψη αιμορραγίας, ενώ οι ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ (δικουμαρόλη ή βαρφαρίνη) την πρόληψη της υπερβολικής πήξης του αίματος και μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία.

Η βιταμίνη Κ χρησιμοποιείται στην πήξη του αίματος. Χωρίζεται σε φυτική (φυλλοκινόνη) ή βακτηριακή (μενακινόνη).

Η κύρια διαιτητική μορφή της βιταμίνης Κ είναι η K1 (γνωστή ως φυλλοκινόνη ή φυτοναδιόνη). Οι κύριες διατροφικές πηγές της φυλλοκινόνης είναι τα σκούρα πράσινα λαχανικά με έλαια.

Οι μενακινόνες είτε συντίθενται σε ζώα (μενακινόνες βραχείας αλύσου) ή συντίθενται με βακτήρια (κινόνες μακρύτερης αλυσίδας). Δεν είναι βέβαιο πόσο διαιτητικά η ΜΚ-4 συμβάλλει στη συνολική ποσότητα της βιταμίνης Κ, και οι χαμηλές δοσολογίες βιταμίνης Κ (420mcg) ΜΚ-4 δεν επηρεάζουν τις κυκλοφορούσες συγκεντρώσεις των ΜΚ-4 σημαντικά. Η διαιτητική ΜΚ-4 εξακολουθεί να συσχετίζεται αντίστροφα με μειωμένο κίνδυνο καρδοιαγγειακής νόσου. Η ΜΚ-4 βρίσκεται, κυρίως, στα ζωικά προϊόντα, και η ΜΚ-7 βρίσκεται σε ζυμωμένα τρόφιμα.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Τα τρόφιμα που περιέχουν τα υψηλότερα επίπεδα της βιταμίνης Κ (φυλλοκινόνη ή άλλα που αναφέρεται) είναι:

–Όσπρια και ξηροί καρποί

Φασόλια (57 +/- 14 μg / 100g)

Αρακάς (49 +/- 3 μg / 100g)

Κουκιά (19μg / 100g)

Ρεβίθια (21μg / 100g) [8]

Φιστίκια (13μg / 100g)

Καρύδια (2,8 μg / 100g)

Προϊόντα σόγιας που έχουν υποστεί ζύμωση (796-939μg / 100g (Βιταμίνη Κ ως ΜΚ-7)

-Φρούτα

Αβοκάντο (1.0 μg / 100 g)

Μπανάνες (0,1 μg / 100g)

Μήλα (6,0 μg / 100g)

Γκρέιπφρουτ (λιγότερο από 0,1 μg / 100 g)

Μάνγκο (0,5 μg / 100g)

Πεπόνι (κίτρινο σε 0.1 μg / 100g έως 0,3 μg / 100 g)

Ανανάς (0,2 μg / 100g)

Σταφύλια (8.0-9.0μg / 100g) και στις σταφίδες (4 μg / 100g)

Cranberries (2.0μg / 100g)

Μύρτιλλα (4.0μg / 100g)

Δαμάσκηνα (8.0μg / 100g)

Ροδάκινα (4.0μg / 100g)

Αχλάδια (6,0 μg / 100g)

Ντομάτες (6,0 μg / 100 g)

Φράουλες (3.0μg / 100g)

Νεκταρίνια (3.0μg / 100g)

-Λαχανικά και άλλα βότανα

Πράσινο τσάι φύλλα (1.876 +/- 118μg / 100g για το πράσινο και 1.036 +/- 91μg / 100g για το μαύρο)

Mαϊντανός (548μg / 100g)

Φύκια (1293 +/- 231μg / 100g)

Αγγούρια (64 +/- 18 μ.γρ. / 100g)

Λάχανο (127 +/- 20 μg / 100g ωμό και βρασμένο 180 +/- 20 μg / 100g)

Καλέ (618μg / 100g)

Μπρόκολο (ωμό είναι 307 +/- 101μg / 100g και βρασμένο 280 +/- 100 μg / 100g)

Κουνουπίδι (31μg / 100g)

Λαχανάκια Βρυξελλών (147μg / 100g)

Σπανάκι (ωμό 498 +/- 155μg / 100g και βρασμένο 525 +/- 72μg / 100g)

Κάρδαμο (315μg / 100g)

Μαρούλι (166 +/- 8μg / 100g)

Γογγύλια (0,2 μg / 100g)

Μελιτζάνες (6,0 μg / 100g)

Καρότα (6,0 μg / 100g)

-Έλαια και καρυκεύματα

Μαγιονέζα (197 +/- 17μg / 100g (και ΜΚ-4 υπάρχει στον κρόκο)

Ελαιόλαδο (63 +/- 11 μg / 100g)

Σογιέλαιο (234 +/- 48μg / 100g)

Μικτά φυτικά έλαια (164 +/- 97μg / 100g)

Κραμβέλαιο (92 +/- 25 μg / 100g)

Μαργαρίνη (67 +/- 68μg / 100g φυλλοκινόνη)

Σκόνη κάρυ (κουρκουμάς) (6 +/- 3 μg / 100g MK-7 και 1 +/- 2 μg / 100g ΜΚ-4 και φυλλοκινόνη σε 93 +/- 23 μγρ / 100g)

-Ζωϊκά Προϊόντα

Κρόκος αυγού κότας (64 +/- 31μg / 100g)

Βόειο κρέας (15 +/- 7 μg / 100g)

Χοιρινό (6 +/- 2 μg / 100g)

Κοτόπουλο (27 +/- 15 μg / 100g)

Η βιταμίνη Κ δε φαίνεται να παθαίνει βλάβη σημαντικά με την ακτινοβολία γ, και η εξασθένιση των κυτταρικών τοιχωμάτων στο μπρόκολο από τα μικροκύματα διπλασιάζει τη βιοδιαθεσιμότητά της στο μπρόκολο. Ο Bacillus subtilis είναι σε θέση να μειώνει τις ΜΚ-7 συγκεντρώσεις στο natto.

Η φυλλοκινόνη βρίσκεται σε σκούρα πράσινα ή αλλιώς φυλλώδη λαχανικά με ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα σε ορισμένες δίαιτες (πράσινο τσάι και φύκια). Η ΜΚ-4 βρίσκεται σε ζωικά προϊόντα, ενώ η ΜΚ-7 βρίσκεται σε ζυμωμένα τρόφιμα.

Η μαγειρική δε φαίνεται να βλάπτει την φυλλοκινόνη (τα μικροκύματα ενισχύουν την απορρόφηση), ενώ ο βρασμός του natto φαίνεται να καταστρέφει τα βακτήρια και να μειώνει την ΜΚ-7 από το φαγητό.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Ιδιότητες της βιταμίνης Κ

Η βιταμίνη Κ είναι κινόνη παρόμοια με το συνένζυμο Q10, και έχουν τον δακτύλιο 2-μεθυλο-1,4-naphtoquinone.

Όλες οι κινόνες είναι γνωστό ότι είναι λιποδιαλυτές (λιπόφιλες) και καθώς το μήκος της αλυσίδας αυξάνει από το ΜΚ-7 στο ΜΚ-10, η λιποφιλικότητα αυξάνει.

Οι Phylloquinones (Κ1) και οι μενακινόνες (Κ2) αποτελούν τις βασικές δομικές κατηγορίες των βιταμερών της βιταμίνης Κ, ενώ η μεναδιόνη (Κ3) και η μενακινόνη με τρεις επιπλέον ισοπρενοειδείς ομάδες (MK-4) ή έξι επιπρόσθετες ομάδες (ΜΚ-7) είναι επίσης δομές της βιταμίνης Κ.

Μηχανισμός δράσης της βιταμίνης Κ

Η σύνθεση του γ-καρβοξυγλουταμικού, από γλουταμινικό θεωρείται ο κεντρικός μηχανισμός δράσης για την βιταμίνη Κ στο ανθρώπινο σώμα, και αυτό ονομάζεται κύκλος της βιταμίνης Κ. Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι η βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη) ανάγεται σε υδροκινόνη (ΚΗ2) μέσω είτε του ενζύμου αναγωγάσης της κινόνης (NADPH εξαρτώμενη μετατροπή) ή μέσω της οξειδοαναγωγάσης της βιταμίνης Κ (ο στόχος της βαρφαρίνης), με επακόλουθη οξείδωση της υδροκινόνης σε βιταμίνη Κ1 2,3-εποξείδιο που είναι ο συμπαράγοντας στην ενζυματική μετατροπή του γλουταμικού σε γ-καρβοξυγλουταμικό (παράλληλα με διοξείδιο του άνθρακα και οξυγόνο). Το εποξείδιο στη συνέχεια μετατρέπεται πάλι σε φυλλοκινόνη μέσω οξειδορεδουκτάσης της βιταμίνης Κ για επανεισόδο στον κύκλο της βιταμίνης Κ.

Το γ-καρβοξυγλουταμικό είναι σημαντικό δεδομένου ότι, σε σχέση με το γλουταμινικό, μπορεί να συνδεθεί με τα ιόντα ασβεστίου, που μεταβάλλουν τη βιολογική δράση της πρωτεΐνης που έχει γίνει καρβοξυλιωμένη. Το ήπαρ φαίνεται να είναι η κύρια τοποθεσία για καρβοξυλίωση, ενώ μπορεί να γίνει και στους πνεύμονες, στο σπλήνα, στους όρχεις, στα οστά και στα νεφρά.

Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη για να συντεθεί γ-καρβοξυγλουταμικό από γλουταμινικό μέσω του κύκλου της βιταμίνης Κ (ένας κύκλο όπου η φυλλοκινόνη μετατρέπεται σε υδροκινόνη και στη συνέχεια σε εποξείδιο και πάλι φυλλοκινόνη). Η παραγωγή γ-καρβοξυγλουταμικού από γλουταμικό σε ορισμένα ειδικά ένζυμα είναι σε θέση να μεταβάλλει τη λειτουργία τους, και τα ένζυμα αυτά είναι γνωστά ως «εξαρτώμενα από τη βιταμίνη Κ».

Οι πρωτεΐνες που είναι εξαρτώμενες από τη βιταμίνη Κ έχουν σχέση με την πήξη του αίματος και το μεταβολισμό των οστών.

Τα ένζυμα που εξαρτώνται από την βιταμίνη Κ:

Οστεοκαλσίνη: μια πρωτεΐνη με τρία υπολείμματα καρβοξυγλουταμικού οξέος, που είναι ένας αρνητικός ρυθμιστής της ανάπτυξης των οστών και ασβεστοποίησης των μαλακών ιστών, θετικός ρυθμιστής της ωρίμανσης των οστών και της αγγειογένεσης. Μπορεί, επίσης, να μειώσει τη γλυκόζη του αίματος και να βελτιώσει τον πολλαπλασιασμό των παγκρεατικών β-κυττάρων (1,000mcg φυλλοκινόνη ή 320-500mcg ΜΚ-7).

Προθρομβίνη: (παράγοντας II ή FII), που επαρκώς διεγείρεται με 200mcg φυλλοκινόνη.

Παράγοντας VII: σε συνεννόηση με τον παράγοντα IX και Χ προωθεί την πήξη του αίματος.

Παράγοντας IX.

Παράγοντας Χ.

Φετουίνη-Α: μια πρωτεΐνη 48kDa που εμπλέκεται στην αναστολή της ασβεστοποίησης των μαλακών ιστών.

Matrix πρωτεΐνη GLA: εμπλέκεται στο μεταβολισμό των οστών και είναι ένας αρνητικός ρυθμιστής της ασβεστοποίησης των μαλακών ιστών.

Πρωτεΐνη S: που εμπλέκεται στο μεταβολισμό των οστών, την πήξη του αίματος, και στη νευρολογία.

Πρωτεΐνη C: που συμμετέχει στην πήξη του αίματος με την πρωτεΐνη S ως συμπαράγοντας.

Πρωτεΐνη M.

Πρωτεΐνη Z.

Gas6: μια πρωτεΐνη 75kDa με 11-12 καρβοξυγλουταμικό οξύ που εμπλέκεται στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου και στη νευρολογία (χημειόταξη, μιτογένεση, κυτταρική ανάπτυξη, και μυελίνωση).

Periostin: εκφράζεται, κυρίως, στο κολλαγόνο και τους ιστούς των οστών και έχει ρόλο στην επούλωση των πληγών, στις αλλεργίες, στις φλεγμονές και στον οστίτη ιστό.

Διάφορα ένζυμα απαιτούν τη βιταμίνη Κ, και οι δραστηριότητές τους μειώνονται όταν η βιταμίνη Κ είναι ανεπαρκής. Οι δραστηριότητές τους μπορεί να αυξηθούν με την αύξηση της διαιτητικής βιταμίνης Κ.

Υπάρχουν και άλλοι μηχανισμοί που δεν σχετίζονται με τον κύκλο της βιταμίνης Κ, όπως τα ανασταλτικά αποτελέσματα επί οστεοκλαστών που κάνουν οι μενακινόνες, η επαγωγή απόπτωσης οστεοκλαστών, η αναστολή της επαγωγής της βιταμίνης D και οι ανασταλτικές επιδράσεις επί της σύνθεσης των προσταγλανδινών (PGE2).

Η βιταμίνη Κ έχει, επίσης, ένα ρόλο στο μεταβολισμό σφιγγολιπίδιων, στο αντιοξειδωτικό στρες και μπορεί να συνδεθεί με τον υποδοχέα SXR / PXR (των οστών) και με μια μεγάλη πρωτεΐνη (40,000kDa) σε οστεοβλάστες που είναι ομόλογη με την GADPH.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Συνιστώμενη πρόσληψη για την βιταμίνη Κ

65-80mcg (143-176nmol) ημερησίως.

Η οστεοκαλσίνη (μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται στο μεταβολισμό των οστών) ενεργοποιείται με διαιτητική πρόσληψη 1,000 mcg φυλλοκινόνης καθημερινά.

Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ

Σοβαρή ανεπάρκεια προκαλεί αιμορραγικές διαταραχές στην παιδική ηλικία που είναι θεραπεύσιμη με βιταμίνη Κ.

Οι πληθυσμοί με υψηλότερο κίνδυνο ανεπάρκειας είναι πρόσωπα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση (ελλείψεις MK4 και ΜΚ7). Η κοιλιοκάκη και η νόσος του Crohn (λόγω δυσαπορρόφησης λιπιδίων) και η ελκώδης κολίτιδα, αλλά και οι ηλικιωμένοι με νόσο του Alzheimer απαιτούν μεγαλύτερες προσλήψεις βιταμίνης Κ.

Η μειωμένη βιταμίνη Κ σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα της οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο, με οστεοπόρωση, με σπονδυλικά και κατάγματα ισχίου, με αγγειακή ασβεστοποίηση, με αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά επεισόδια και με ασβεστοποίηση μαλακών ιστών.

Όταν η βιταμίνη Κ είναι χαμηλότερη από τη βέλτιστη, το ποσοστό καρβοξυλίωσης πρωτεϊνών είναι επίσης μειωμένο.

Συμπληρώματα διατροφής της βιταμίνης Κ

Η βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη) και η βιταμίνη Κ2 (ΜΚ-4 ή ΜΚ-7) χρησιμοποιούνται πιο πολύ.

Η ΜΚ-4 επάγει τη διαφοροποίηση των λευχαιμικών κυττάρων και αυτό δεν παρατηρείται με την φυλλοκινόνη. Ακόμη, η ΜΚ-4 έχει ένα μοναδικό ρόλο στην επαγωγή της ανάπτυξης των οστών που δεν παρατηρείται με την φυλλοκινόνη ή την ΜΚ-7.

Η βιταμίνη Κ2 σε συγκεντρώσεις 10 μM/L επιφέρει κυτταρικό θάνατο σε κύτταρα λευχαιμίας σε 48 ώρες.

Η βιταμίνη Κ3 ή μεναδιόνη δρα ως προβιταμίνη και μετατρέπεται σε βιταμίνη από το σώμα και είναι ισχυρός αντικαρκινικός παράγοντας. Είναι συνθετική.

Απορρόφηση της βιταμίνης Κ

Η εντερική απορρόφηση της βιταμίνης Κ (φυλλοκινόνη, μενακινόνες) γίνεται μέσω των εντεροκυττάρων, όπου η συσκευασία των λιπαρών οξέων στα μικκύλια εισέρχεται στα εντερικά κύτταρα και επανασυσκευάζονται σε χυλομικρά για τη μεταφορά μέσω του λεμφικού συστήματος. Αυτή η μέθοδος απορρόφησης είναι παρόμοια με τα διαιτητικά λιπαρά οξέα και τις άλλες βασικές λιποδιαλυτές βιταμίνες (Α, D, και Ε), και αυτό απαιτεί διαιτητικά λιπίδια.

Η βιταμίνη Κ απορροφάται μέσω του σχηματισμού μικκυλίων. Αυτό σημαίνει ότι η απορρόφηση του διατροφικού λίπους μαζί με την βιταμίνη Κ είναι αρκετά σημαντική. Η φυλλοκινόνη έχει βιοδιαθεσιμότητα 5-10% όταν καταναλώνεται από φυτικές τροφές μαζί με λιπαρά οξέα.

Η ΜΚ-4 έχει πληρέστερη εντερική απορρόφηση. Μενακινόνες με μεγαλύτερες αλυσίδες, όπως η ΜΚ-9 να έχει μικρότερη απορρόφηση από την ΜΚ-4 και την φυλλοκινόνη, αλλά μακρά ημιζωή.

Η ΜΚ-4 φαίνεται ότι απορροφάται καλά, αλλά η ΜΚ-7 απορροφάται καλύτερα. Σε σχέση με την φυλλοκινόνη, αυτές φαίνεται να απορροφούνται καλύτερα. Η βιταμίνη Κ αρχικά διανέμεται στο σώμα μέσω των χυλομικρών. Απορροφάται άμεσα από τα έντερα και η βιταμίνη Κ στη συνέχεια πιστεύεται ότι παραλαμβάνεται από το ήπαρ και επανασυσκευάζεται σε λιποπρωτεΐνες για συνεχή μεταφορά.

Η φυλλοκινόνη φαίνεται να μεταφέρεται στο αίμα ως επί το πλείστον στο κλάσμα λιποπρωτεΐνης τριακυλογλυκερόλη. Η ΜΚ-9 φαίνεται να μεταφέρεται περισσότερο από την LDL. Η βιταμίνη Κ απορροφάται μέσω χυλομικρών και διανέμεται μέσω λιποπρωτεΐνών. Η βιταμίνη Κ φαίνεται να συσσωρεύεται σε διάφορους ιστούς. Η φυλλοκινόνη έχει ιδιαίτερη πρόσληψη προς το ήπαρ. Η ΜΚ-4, αλλά όχι η φυλλοκινόνη, μπορεί να αποτρέψει την επαγόμενη από τη βαρφαρίνη αποτιτάνωση των αρτηριών.

Τα βασικά επίπεδα νηστείας της βιταμίνης Κ (φυλλοκινόνη) σε κατά τα άλλα φυσιολογικούς ενήλικες φαίνεται να είναι 1.3 +/- 0.64ng / mL.

Η φυλλοκινόνη σε διαιτητικά επίπεδα πρόσληψης (70-400mcg) φαίνεται να κορυφώνεται στον ορό (Tmax) σε έναν χρόνο περίπου 6-10 ώρες μετά την από του στόματος λήψη. Η ΜΚ-9 (2μmol ή 1,298mcg) είναι ανιχνεύσιμη στο πλάσμα 48 ώρες μετά την κατάποση δια του στόματος, ενώ φθάνει στο αποκορύφωμά της μετά από 4 ώρες και παραμένει στο 25% αυτής της τιμής κορυφής για 24 ώρες.

Οι οστεοβλάστες φαίνεται να είναι σε θέση να προσλαμβάνουν φυλλοκινόνη από τις λιποπρωτεΐνες.

Η φυλλοκινόνη παραλαμβάνεται σε κύτταρα οστού είτε από λιποπρωτεΐνες (μέσω των υποδοχέων LDL) ή απευθείας από χυλομικρά (μέσω μακροφάγων). Η πρόσληψη μέσω των υποδοχέων LDL φαίνεται να συνδέεται με απολιποπρωτεΐνες. Η φυλλοκινόνη παραλαμβάνεται ακόμη σε ειδικά σε ημιτονοειδή ενδοθηλιακά κύτταρα και σε βλαστικά κύτταρα στα οστά.

Η βιταμίνη Κ λαμβάνεται εν μέρει από τον υποδοχέα LDL και οι μορφές της βιταμίνης Κ που εντοπίζονται στο τμήμα LDL λιποπρωτεϊνών πιστεύεται ότι έχουν καλύτερη κυτταρική πρόσληψη. Αυτό σημαίνει ότι οι μενικινόνες είναι καλύτερες από ό, τι η φυλλοκινόνη.

Η βιταμίνη Κ (μενακινόνες) είναι υποπροϊόντα της βακτηριακής ζύμωσης και μπορούν να παραχθούν από την ανθρώπινη εντερική μικροχλωρίδα. Ειδικά μικροβιακά είδη που μπορούν να παράγουν μενακινόνες είναι τα Bacteroides (ΜΚ-10 και ΜΚ-11), τα εντεροβακτήρια (ΜΚ-8), η Veillonella (ΜΚ-7), και ο Eubacteiium lentum (MK-6).

Ωστόσο, η απορρόφηση της βιταμίνης Κ (φυλλοκινόνη και μενακινόνες) από το έντερο φαίνεται να είναι κάπως φτωχή, ενδεχομένως αφού η απορρόφηση της βιταμίνης Κ σε όλο το εντερικό τοίχωμα απαιτεί χολικά οξέα για τη διαλυτοποίηση λίπους (για να κάνει μικκύλια) και υπάρχουν πολύ λιγότερο από αυτά στο μεγάλο έντερο.

Η μικροχλωρίδα του εντέρου μπορεί να ζυμώσει φυλλοκινόνη σε μενακινόνες διαφόρων μηκών αλυσίδας, αλλά λόγω της κακής απορρόφησης από το κόλον στην κυκλοφορία αυτό δε θεωρείται ότι συμβάλλει πάρα πολύ στην σωματική κατάσταση της βιταμίνης K. Η φυλλοκινόνη είναι σε θέση να μετατραπεί σε ΜΚ-4 στο σώμα, και αυτό φαίνεται να είναι ανεξάρτητο από την κολονική μικροχλωρίδα.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Απέκκριση της βιταμίνης Κ

Η φυλλοκινόνη και οι μενακινόνες μεταβολίζονται και στη συνέχεια γλυκουρονιδιώνονται και αποβάλλονται τόσο στην χολή όσο και στα ούρα.

Η βιταμίνη Κ εμφανίζεται να μεταβολίζεται μέσω του ενζύμου CYP4F2.

Η βιταμίνη Κ μπορεί να απορροφηθεί μέσω του δέρματος όταν εφαρμόζεται τοπικώς σε κρέμες, αν και απορροφάται καλύτερα είτε ως κάψουλες ή με νανοκατανομή με μονολεϊνη.

Βιτανίνη Κ και μακροζωϊα

Μιτοχόνδρια

Έχει παρατηρηθεί ότι, σε σχέση με τη φυλλοκινόνη, η ΜΚ-9 διαμοιράζεται στα μιτοχόνδρια περισσότερο, ενώ η φυλλοκινόνη βρίσκεται στο κυτταρόπλασμα. Οι μενακινόνες είναι φορείς ηλεκτρονίων και όταν η ακτινοβολία βλάπτει την μιτοχονδριακή αποδοτικότητα μπορεί να διασωθεί με τη βιταμίνη Κ.

Η βιταμίνη Κ (ιδιαίτερα οι μενακινόνες) φαίνεται να διατηρούν την μιτοχονδριακή παραγωγή ATP όταν τα μιτοχόνδρια επηρεάζονται από ερεθίσματα που μειώνουν την παραγωγή ΑΤΡ.

Βιταμίνη Κ και νευρολογία

Το ένζυμο καρβοξυλάση στον κύκλο της βιταμίνης Κ φαίνεται να εκφράζεται σε νευρικό ιστό κατά τη διάρκεια της νεογνικής ανάπτυξης και πιστεύεται ότι παίζει ρόλο στην γνωστική λειτουργία. Ειδικότερα, έχει παρατηρηθεί ότι η πρωτεΐνη Gas6 εμπλέκεται ιδιαίτερα στη νευρολογία. Η ΜΚ-4 φαίνεται να συσσωρεύεται στον εγκέφαλο και περιλαμβάνει πάνω από 98% της βιταμίνης Κ και είναι παρούσα σε όλες τις εγκεφαλικές περιοχές, με υψηλότερα επίπεδα στο μεσεγκέφαλο και την γέφυρα, ενώ είναι χαμηλότερη στην παρεγκεφαλίδα, στον οσφρητικό βολβό, στον θάλαμο, στον ιππόκαμπο και στο ραβδωτό σώμα. Ο διαιτητικός περιορισμός για 9 ημέρες δεν επηρεάζει σημαντικά τις συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο. Τόσο η φυλλοκινόνη όσο και η ΜΚ-4 λαμβάνονται εύκολα από τους νευρώνες (ολιγοδενδροκύτταρα).

Η βιταμίνη Κ εμφανίζεται να έχει κάποιους ρόλους στον εγκέφαλο όπως αποδεικνύεται από την έκφραση του κύκλου της βιταμίνης Κ σε νεογνά και η βαρφαρίνη (ανταγωνιστής της βιταμίνης Κ) είναι σε θέση να προκαλέσει διανοητική καθυστέρηση, όταν δίνεται σε νεογνά. Διαιτητικά, η βιταμίνη Κ (συνήθως φυλλοκινόνη) αυξάνει τις συγκεντρώσεις του εγκεφάλου της βιταμίνης Κ, και τα πιο σχετικά βιταμερή είναι τα ΜΚ-4.

Η βιταμίνη Κ συμμετέχει στη σύνθεση σφιγγολιπιδίων. Τα σφιγγολιπίδια είναι σύνθετα λιπίδια που βοηθούν τις κυτταρικές μεμβράνες. Η διαιτητική βιταμίνη Κ στον εγκέφαλο (ΜΚ-4) είναι σε θέση να αυξήσει τη δραστηριότητα του ενζύμου μέσα σε 1-2 εβδομάδες (26-31 %) και να αυξήσει τις συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο των σουλφατιδίων (15-18%).

Η βιταμίνη Κ υποστηρίζει τη σύνθεση σφιγγολιπιδίων και την παραγωγή των σουλφατιδίων.

Στο ΚΝΣ, η βιταμίνη Κ έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον οξειδωτικό θάνατο σε κύτταρα. Η βιταμίνη Κ είναι σε θέση να αποτρέψει την εξάντληση γλουταθειόνης. Η ΜΚ-4 είναι περισσότερο ισχυρή από ό, τι η φυλλοκινόνη και η μεναδιόνη.

Η Gas6 είναι γνωστό ότι μειώνεται με τη γήρανση και πιστεύεται ότι έχει ένα ρόλο στη γνωστική εξασθένηση κατά τη γήρανση.

Η πρωτεΐνη S φαίνεται, επίσης, ότι εκφράζεται στον εγκέφαλο, και σε μικρότερο βαθμό από ό, τι η gas6. Έχει ανιχνευθεί στο χοριοειδές πλέγμα, στον ιππόκαμπο και σε διάφορα αστροκύτταρα. Η πρωτεΐνη S φαίνεται να είναι ένας συνδέτης για τους ίδιους υποδοχείς με το gas6 και η σύνθεση του mRNA ρυθμίζεται αυξητικά σε απόκριση σε τραυματισμό νεύρων, και παρόμοια το Gas6 φαίνεται, επίσης, να προστατεύει τους νευρώνες από την απόπτωση.

Η Gas6 και η πρωτείνη S, δύο δομικά συγγενείς πρωτεΐνες που δρουν τόσο μέσω της ίδιας κατηγορίας υποδοχέων φαίνεται να προστατεύουν τους νευρώνες και άλλα κύτταρα του εγκεφάλου από την απόπτωση.

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό να μπλοκάρει την ενεργοποίηση του ενζύμου 12-LOX και εμφανίζεται να έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Γνωστική λειτουργία και βιταμίνη Κ

Σε ηλικιωμένα άτομα με Αλτσχάιμερ ο διαιτητικός περιορισμός της βιταμίνης Κ σε χαμηλά επίπεδα σχετίζεται με γνωστική εξασθένηση κατά τη γήρανση.

Υπάρχειι μια αντίστροφη συσχέτιση με την κατάσταση της βιταμίνης Κ και τη γνωστική υγεία σε ηλικιωμένα άτομα. Σε συνδυασμό με τις νευροπροστατευτικές ιδιότητες της βιταμίνης Κ, αυτό υποδηλώνει ότι η βιταμίνη Κ θα μπορούσε να εξασθενήσει τις γνωστικές ασθένειες γήρανσης.

Πολλαπλή σκλήρυνση και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ εμφανίζεται να έχει μερικές αλληλεπιδράσεις με τη μυελίνη, όπως τη στήριξη της παραγωγή ενός από τα συστατικά του (σουλφατίδιο), αλλά και η εξαρτώμενη από τη βιταμίνη Κ πρωτεΐνη Gas6 φαίνεται να εμπλέκεται με τη μυελίνωση (όσοι στερούνται Gas6 έχουν λιγότερο μυελίνη και είναι πιο ευαίσθητοι σε πολλαπλούς αρτηριοσκληρωτικούς στρεσογόνους παράγοντες και οι ενέσεις gas6 διεγείρουν την επαναμυελίνωση.

Κάπως παρόμοια με τη βιταμίνη D, η βιταμίνη Κ εμπλέκεται, επίσης, στην υποστήριξη του ελύτρου της μυελίνης των νευρώνων.

Μνήμη και Μάθηση και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ πιστεύεται ότι έχει ένα ρόλο στη μνήμη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας γήρανσης, λόγω των προστατευτικών δράσεων των δύο πρωτεϊνών των εξαρτώμενων από τη βιταμίνη Κ (Gas6 και πρωτεΐνη S). Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο των MK- 4 σχετίζονται με περισσότερο σουλφατίδια μυελίνης στον ιππόκαμπο και στον φλοιό. Αυτό πιστεύεται ότι σχετίζεται με τις προαναφερθείσες πρωτεΐνες, δεδομένου ότι η διαδικασία γήρανσης συνδέεται με μια απώλεια της gas6 και η αύξηση της διαιτητικής φυλλοκινόνης προκαλεί αυξήσεις στη γνωστική απόδοση σε ηλικιωμένους.

Σε ηλικιωμένα άτομα (ηλικίας 70-85) η φυλλοκινόνη ορού φαίνεται να συσχετίζεται θετικά με την καλύτερη απόδοση της μνήμης.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Καρδιοαγγειακή Υγεία και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό ότι συσσωρεύεται στον καρδιακό ιστό και μία επαρκή δίαιτα με 23,3 +/- 4.7pmol / g επηρεάζει θετικά την ανάπτυξη των κυττάρων (δευτεροπαθώς με καρβοξυλίωση Gas6, η οποία στη συνέχεια δρα μέσω ERK).

Η βιταμίνη Κ υπάρχει στον καρδιακό ιστό, και η εξαρτώμενη από βιταμίνη Κ πρωτεΐνη Gas6, επίσης, ρυθμίζει θετικά την κυτταρική διαίρεση και ανάπτυξη σε αυτόν τον ιστό.

Η βιταμίνη Κ έχει παρατηρηθεί ότι αναστέλλει τους διαύλους καλίου στην καρδιά (2,6 +/- 0.3 μmol / L) και αναστέλλει την εισροή του νατρίου (0 μmοl / L [241]) και οι επιπτώσεις αυτές θεωρούνται ως αντιαρρυθμικές, και έχουν συμβεί σε εγχύσεις 1.5μmol/L.

Αν και ενέσεις βιταμίνης Κ φαίνεται να έχουν αντιαρρυθμικές ιδιότητες, αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει με τη στοματική λήψη λόγω της υψηλής συγκέντρωσης της βιταμίνης Κ που απαιτείται.

Πήξη και τη θρόμβωση και βιταμίνη Κ

Το πιο σημαντικό και δημοφιλές ρόλο για τη βιταμίνη Κ είναι η προαγωγή της πήξης του αίματος και η ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ προκαλεί αιμορραγικά σημεία. Bιταμίνη Κ 60-120mcg ημερησίως εκλπηρώνουν τον ρόλο της βιταμίνης Κ στην πήξη του αίματος.

Η βιταμίνη Κ προωθεί την πήξη δευτερογενώς προς τον κύκλο της βιταμίνης Κ, καθώς υπάρχουν διάφορες πρωτεΐνες που μπορούν να υποστούν γ-καρβοξυλίωση από τη βιταμίνη Κ (για ενεργοποιηθούν) οι οποίες εμπλέκονται στην πήξη και στην αναστολή του κύκλου της βιταμίνης Κ που της προσδίδει αντιπηκτική δράση (ως εκ τούτου και η αποτελεσματικότητα της βαρφαρίνης).

Η πιο γνωστή πρωτεΐνη-στόχος είναι η προθρομβίνη (επίσης γνωστή ως Παράγοντας ΙΙ), η οποία ήταν η πρώτη πρωτεΐνη που υπόκειται σε γ-καρβοξυλίωση από τη βιταμίνη Κ. Ακολούθως και οι παράγοντες VII, IX, και Χ καθώς και πρωτεΐνες C, S και Ζ είναι εξαρτώμενοι από βιταμίνη Κ και είναι επτά διαφορετικές πρωτεΐνες που εξαρτώνται από βιταμίνη Κ και ρυθμίζουν την πήξη (εξαίρεση αποτελεί η πρωτεΐνη S, η οποία είναι παρόμοια με την Gas6 σε δράση και μεσολαβούν στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό).

Ασβεστοποίηση και βιταμίνη Κ

Η αποτιτάνωση των αρτηριών είναι μια διαδικασία που είναι γνωστό ότι συμβάλλει στην αθηροσκλήρωση και ιδιαίτερα στην αρτηριακή ακαμψία, και οι αρτηρίες που είναι σε μεγάλο βαθμό ασβεστοποιημένες μπορεί να έχουν μέρη που είναι ιστομορφολογικά δυσδιάκριτα από τον οστικό ιστό. Τα επίπεδα του ασβεστίου στις στεφανιαίες αρτηρίες αποτελούν ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα θνησιμότητας από κάθε αιτία και θνησιμότητας των καρδιαγγειακών παθήσεων. Η βιταμίνη Κ συσχετίζεται αρνητικά με την εναπόθεση του ασβεστίου με την πάροδο του χρόνου σε υπερτασικά άτομα. Η συχνότητα αποτιτάνωσης της στεφανιαίας αρτηρίας αυξάνεται κατά περίπου 6% ετησίως και τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (80 και άνω) έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τα νεότερα άτομα (60 και κάτω). Η αρτηριακή αποτιτάνωση είναι η υπερβολική εναπόθεση ασβεστίου στις αρτηρίες, και εκτός από τη συμβολή στην αρτηριακή δυσκαμψία είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για όλες τις αιτίες θνησιμότητας.

Η Matrix Gla πρωτεΐνη (MGP) είναι μία εξαρτώμενη από τη βιταμίνη Κ πρωτεΐνη και από τα 9 τμήματα γλουταμικού τα πέντε χρειάζεται να καρβοξυλιωθούν για να αυξηθεί η δραστικότητα του MGP. Οι περισσότερες πρωτεΐνες που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ μπορεί να καρβοξυλιώνονται ή να αποξαρβοξυλιώνονται (MGP και ucMGP), αλλά μπορεί, επίσης, να φωσφορυλιώνονται ή να μη φωσφορυλιώνονται (pMGP και ρ-ucMGP, DpMGP και DP-ucMGP). Η MGP είναι γνωστή ως αρνητικός ρυθμιστής της ασβεστοποίησης, αφού απομονώνει τα ιόντα ασβεστίου όταν καρβοξυλιώνεται και η κατάργηση MGP προκαλεί αυτόματη αποτιτάνωση των αρτηριών. Η βιταμίνη Κ είναι επιθυμητή σε αυτή την περίπτωση, δεδομένου ότι η αποκαρβοξυλιωμένη MGP (από μια σχετική ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ) συσσωρεύεται στο πλάι της ασβεστοποίησης και παραμένει αδρανής (η οστεοκαλσίνη και η σιαλοπρωτεΐνη, επίσης συσσωρεύονται και η MGP στη θέση αυτή είναι αντιστρόφως ανάλογη προς τη διαθεσιμότητα της βιταμίνης Κ). Τα υψηλότερα επίπεδα ορού της αποκαρβοξυλιωμένης MGP (ucMGP) είναι, επίσης, ένας βιολογικός δείκτης της καρδιοαγγειακής νόσου. Επιπλέον, η βαρφαρίνη μπορεί να προκαλέσει αρτηριακή αποτιτάνωση μέσω της μείωσης των επιπέδων της βιταμίνης Κ που είναι θεραπεύσιμη με συμπληρώματα βιταμίνης Κ.

Η MGP δεν είναι ο μόνος αρνητικός ρυθμιστής της ασβεστοποίησης, αλλά και η οστεοκαλσίνη που είναι η πιο ισχυρά από τη βιταμίνη Κ εξαρτώμενη πρωτεΐνη είναι υπεύθυνη για την απομάκρυνση του ασβεστίου από τα τοιχώματα των αρτηριών. Άλλες πρωτεΐνες που εμπλέκονται στην ασβεστοποίηση είναι η οστεονεκτίνη, η οστεοποντίνη, και η σιαλοπρωτεΐνη που δεν είναι εξαρτώμενες από τη βιταμίνη Κ (ενώ η MGP και η οστεοκαλσίνη είναι).

H MGP είναι η κύρια πρωτεΐνη που ρυθμίζει αρνητικά την αρτηριακή αποτιτάνωση, και ενεργεί για την απομάκρυνση του ασβεστίου από το αρτηριακό τοίχωμα, μαζί με την οστεοκαλσίνη.

Και η φυλλοκινόνη και η ΜΚ-4 είναι και οι δύο εξίσου αποτελεσματικές στη μείωση της ασβεστοποίησης που προκαλείται από τον ανταγωνιστή της βιταμίνης Κ, την βαρφαρίνη. 500mcg φυλλοκινόνη ή 180-360mcg ΜΚ-7 βοηθούν μόνο σε μείωση στην ucMGP (DP-ucMGP) με καμία επίδραση στην φωσφορυλιωμένη. Υπάρχει αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ διατροφικής ΜΚ-4 και καρδιαγγειακής νόσου/αρτηριακής ασβεστοποίησης. Η φυλλοκινόνη, η βιταμίνη D και το ασβέστιο είναι σε θέση να μειώνουν την αρτηριακή ακαμψία σε 3 χρόνια.

Οι ΜΚ-4 και ΜΚ-7 πιστεύεται ότι είναι καλύτερες, ενώ η φυλλοκινόνη δεν είναι αναποτελεσματική, τόσο για τη μείωση της αρτηριακή αποτιτάνωση.

Μεταβολισμός της γλυκόζης και βιταμίνη Κ

Η ανεπάρκεια βιταμίνης Κ προκαλεί υψηλότερες αιχμές σε ινσουλίνη για 120 λεπτά μετά από μια στοματική δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (σε σχέση με την καλύτερη κατάσταση βιταμίνη Κ), και ότι η συμπληρωματική ΜΚ-4 σε 90mg για μία εβδομάδα είναι σε θέση να ομαλοποιήσει την αυξημένη γλυκόζη και να μην παρουσιάζουν σημαντικές μεταβολές στις μεταγευματικές αιχμές ινσουλίνης.

Η οστεοκαλσίνη είναι μία εξαρτώμενη από βιταμίνη Κ πρωτεΐνη με μέγιστο βαθμό καρβοξυλίωσης (ενεργοποιημένης) με μία διαιτητική πρόσληψη 1,000mcg φυλλοκινόνης, και εκτός από το ρόλο της στην ωρίμανση των οστών φαίνεται, επίσης, ότι εμπλέκεται στην μείωση της αρτηριακής αποτιτάνωσης (σε μικρότερο βαθμό από ό, τι η άλλη πρωτεΐνη γνωστή ως MGP) και στη βελτίωση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη.

Η οστεοκαλσίνη (ανεξάρτητα από το καθεστώς καρβοξυλίωσης) και η καρβοξυλιωμένη οστεοκαλσίνη φαίνεται να σχετίζονται με την ευαισθησία στην ινσουλίνη σε υπέρβαρα άτομα και ηλικιωμένα άτομα και των δύο φύλων. Η Uncarboxylated οστεοκαλσίνη δε σχετίζεται με την ευαισθησία στην ινσουλίνη. Η αυξημένη ευαισθησία μπορεί να είναι εκλεκτική για τους σκελετικούς μυς και όχι τον ηπατικό ιστό. Η διαιτητική φυλλοκινόνη περαιτέρω σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο για διαβήτη (17% μείωση του κινδύνου ανά κάθε επιπλέον 100mcg) και υπεργλυκαιμίας.

Τα υψηλότερα επίπεδα της οστεοκαλσίνης και της καρβοξυλίωσης της οστεοκαλσίνης σχετίζονται θετικά με την καλύτερη ευαισθησία στην ινσουλίνη. Η βιταμίνη Κ (μέσω οστεοκαλσίνης) μπορεί να αυξήσει το περιεχόμενο της αδιπονεκτίνης και την έκκριση. Η οστεοκαλσίνη εμπλέκεται και στα πολλαπλασιαζόμενα παγκρεατικά β-κύτταρα (τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη) με μια αξιόλογη δραστικότητα (διπλασιασμός). Άρα, η αυξημένη ευαισθησία στην ινσουλίνη μπορεί να ρυθμίζεται είτε μέσω ενίσχυσης της δραστηριότητας της αδιπονεκτίνης στο σώμα, ή από την προώθηση του πολλαπλασιασμού των παγκρεατικών βήτα-κυττάρων. Η υψηλή δόση ΜΚ-4 αυξάνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη που σχετίζεται με την οστεοκαλσίνη, αλλά όχι μέσω αδιπονεκτίνης.

Παχυσαρκία και βιταμίνη Κ

H oστεοκαλσίνη που εκκρίνεται από τα οστά και ενεργοποιείται από τη βιταμίνη Κ είναι ένας ενδοκρινής ρυθμιστής της λιπώδους μάζας, Η αδιπονεκτίνη είναι μια ορμόνη ευαισθητοποίησης της ινσουλίνης με αντιπαχυσαρκικές ιδιότητες, και τα ποντίκια με υψηλότερη δραστηριότητα οστεοκαλσίνης είτε από γενετικές μεταβολές ή από εξωγενή οστεοκαλσίνης προστατεύονται από παχυσαρκία. Η ανεπάρκεια οστεοκαλσίνης συσσωρεύει σπλαχνικό λίπος στο σώμα.

Τα συνολικά επίπεδα οστεοκαλσίνης στον ορό σχετίζονται θετικά με την αδιπονεκτίνη και αρνητικά με την λιπώδη μάζα, και τα υψηλότερα ποσοστά καρβοξυλίωσης της οστεοκαλσίνης συνδέονται, επίσης, με μειωμένη μάζας σώματος (η ΜΚ-4 προστατεύει από την αύξηση του σωματικού λίπους).

Η οστεοκαλσίνη (μία από τις κύριες πρωτεΐνες που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ) φαίνεται να έχει αντιπαχυσαρκικές ιδιότητες μέσω διέγερσης της έκκρισης αδιπονεκτίνης στα λιποκύτταρα. Η οστεοκαλσίνη φαίνεται να σχηματίζει ένα σύνδεσμο μεταξύ του μεταβολισμού των οστών και του μεταβολισμού του λίπους.

Οστά και βιταμίνη Κ

Σε σχέση με τους οστεοβλάστες (προάγουν το σχηματισμό οστού), η βιταμίνη Κ φαίνεται να διεγείρει τα στρωματικά κύτταρα και στην συνέχεια το σχηματισμό οστεοβλαστών και η φυλλοκινόνη και η μενακινόνη. Αυτό σχετίζεται με την πρόσδεση στον υποδοχέα SXR / PXR, και μετά με ετεροδιμερισμό με τον υποδοχέα της βιταμίνης Α (RXR) επάγει τον παράγοντα μεταγραφής Msx2 οστεοβλαστών ανεξάρτητα του κύκλου της βιταμίνης Κ.

Η ΜΚ-4 έχει, επίσης, συσσωρεύει την καρβοξυλιωμένη οστεοκαλσίνη στην εξωκυττάρια μήτρα των κυττάρων των οστών και βοηθά στην συσσώρευση μετάλλων και ενώ δεν έχει καμία εγγενή επίδραση στη συνολική περιεκτικότητα της οστεοκαλσίνης είναι σε θέση να προκαλεί αύξηση στο mRNA με τη βιταμίνη D. Η ΜΚ-4 προωθεί, επίσης τη βιταμίνη D που προκαλεί κυτταρική εναπόθεση ασβεστίου στα οστά, αλλά οι μηχανισμοί αυτοί εξαρτώνται από την οστεοκαλσίνη (και παρεμποδίζεται από τη βαρφαρίνη).

Σε ό, τι αφορά τους οστεοβλάστες, τόσο η φυλλοκινόνη όσο και οι μενακινόνες φαίνεται να προωθούν τη διαφοροποίηση των οστεοβλαστών (ανεξάρτητα από τον κύκλο της βιταμίνης Κ) και αυξάνουν τα ποσοστά ανοργανοποίησης των οστών, αν και αυτό εξαρτάται εν μέρει από την οστεοκαλσίνη και τον κύκλο της βιταμίνης Κ.

Σε σχέση με τους οστεοκλάστες, η ΜΚ-4 αναστέλλει το σχηματισμό πολυπύρηνων κυττάρων όμοιων με τους οστεοκλάστες (όπου ανταγωνίζεται τη βιταμίνης D) με εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση τρόπο, ενώ η φυλλοκινόνη δεν έχει καμία επίδραση στην οστεοκλαστική λειτουργία. Η πλευρική αλυσίδα φαίνεται να είναι σημαντική, και η ΜΚ-4 μπορεί να είναι η μόνη μενακινόνη που μπορεί να το κάνει. Η επώαση ενός οστεοκλάστη με geranylgeraniol ασκεί τα ίδια αποτελέσματα όπως η ΜΚ-4. Η αναστολή λαμβάνει χώρα στα 10 μΜ ΜΚ-4 για τις αλληλεπιδράσεις με τους οστεοκλάστες.

Σε σχέση με τους οστεοκλάστες, η βιταμίνη Κ είναι σε θέση να ανταγωνίζεται τις δράσεις της βιταμίνης D (σε τελική ανάλυση, αυτό θα προωθήσει την ανάπτυξη των οστών, αφού οι οστεοκλάστες είναι αρνητικοί ρυθμιστές της οστικής μάζας).

Η οστεοκαλσίνη ή GLA πρωτεΐνη οστού είναι μια μικρή πρωτεΐνη που καρβοξυλιώνεται από ένζυμα εξαρτώμενα από τη βιταμίνη Κ και παράγεται σε οστεοβλάστες υπό τη ρύθμιση της βιταμίνης D. Όταν 3 τμήματα γλουταμικού καρβοξυλιωθούν, μπορεί να συνδεθεί με τον υδροξυαπατίτη στον οστικό ιστό. Αυτή η πρωτεΐνη είναι μόνο μία από τις πρωτεΐνες που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ σε οστό. Μόνο όταν καρβοξυλιώνεται μπορεί να συνδεθεί με τα ιόντα ασβεστίου.

Η οστεοκαλσίνη φαίνεται να είναι ένας αρνητικός ρυθμιστής της ανάπτυξης των οστών, όπως in vitro μπορεί να μειώσει την οστική απόθεση, μπορεί να προκαλέσει υπερόστωση (υπερβολική ανάπτυξη των οστών και μικρές αυξήσεις στην μηχανική αντοχή των οστών)

Έχει, επίσης, ένα ρόλο στην ωρίμανση των οστών, κατά τη διάρκεια σκελετικής ανάπτυξης και ωρίμανσης του ιστού και μείωση της δραστηριότητας της οστεοκαλσίνης στο ώριμο οστό που σχετίζεται με μειωμένη αναδιαμόρφωση. Η ανεπάρκεια οστεοκαλσίνης σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες συνδέεται με λιγότερη ανάπλαση οστού.

Η οστεοκαλσίνη είναι μια πρωτεΐνη που υπόκειται σε καρβοξυλίωση από ένζυμα εξαρτώμενα από τη βιταμίνη Κ και η δραστικότητά της καταστέλλεται σε ελλείψεις της βιταμίνης Κ. Ενώ, η δραστηριότητα αυτής της πρωτεΐνης είναι κατασταλτικός της υπερβολικής ανάπτυξης των οστών σε νέους, φαίνεται να υποστηρίζει την ανάπλαση του οστού κατά τη διάρκεια της γήρανσης.

Το ποσοστό της συνολικής οστεοκαλσίνης που παραμένει uncarboxylated (% ucOC) είναι ένας βιοδείκτης της κατάστασης της βιταμίνης K (η περισσότερη καρβοξυλίωση υποδεικνύει μια καλύτερη κατάσταση, η λιγότερη καρβοξυλίωση υποδεικνύει μια χειρότερη κατάσταση) και η οστεοκαλσίνη συνεχώς παθαίνει καρβοξυλίωση με ημερήσια πρόσληψη περίπου 1,000mcg φυλλοκινόνη. Η ΜΚ-7 είναι καλύτερο καρβοξυλιωτικό της οστεοκαλσίνης. Το ποσοστό της uncarboxylated οστεοκαλσίνης είναι ενδεικτικό του μεταβολισμού της βιταμίνης Κ σε ιστό των οστών, και μπορεί να διεγερθεί μέγιστα (ενδεικτική της μέγιστης ωφέλεια για το οστό) σε μία πρόσληψη 1,000mcg φυλλοκινόνης.

Η βιταμίνη Κ εμπλέκεται στην οστική πυκνότητα και η στέρηση της διαιτητικής βιταμίνης Κ είναι σε θέση να επιταχύνει την απώλεια οστικής μάζας κατά τη διάρκεια της γήρανσης που είναι θεραπεύσιμη με συμπληρώματα βιταμίνης Κ.

Δόσεις της βιταμίνης Κ (45 mg του ΜΚ-4 ημερησίως), δείχνουν όφελος σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες πάνω από ένα χρόνο, σε γυναίκες με διαγνωσμένη οστεοπόρωση, σε γυναίκες με πρωτοπαθή χολική κίρρωση κ.ά. Ακόμη η ΜΚ-7 στα 180 μg καθημερινά για τρία χρόνια έχει οδηγήσει σε αύξηση της οστικής πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και του αυχένα του μηριαίου οστού (αλλά όχι του ισχίου), αλλά και σε όλο βελτιώσεις στη δύναμη των οστών.

Η μειωμένη κατάσταση της βιταμίνης K φαίνεται να συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα, όπως εκτιμάται από την φυλλοκινόνη ορού, τη διαιτητική πρόσληψη, και το ποσοστό της uncarboxylated οστεοκαλσίνης. Σε μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες με οστεοπενία, 5,000mcg φυλλοκινόνης καθημερινά (με ασβέστιο και βιταμίνη D) μειώνει τον κίνδυνο κατάγματος. 45 mg ΜΚ-4 ημερησίως για 2 χρόνια σε γυναίκες με οστεοπόρωση προστατεύει, επίσης.

Η υποκλινική έλλειψη βιταμίνης Κ φαίνεται να σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο για οστεοαρθρίτιδα γόνατος.

Μηχανιστικά, έχει παρατηρηθεί ότι τα χονδροκύτταρα που απομονώνονται από τα άτομα με οστεοαρθρίτιδα εκκρίνουν λιγότερο καρβοξυλιωμένη MGP, η οποία παράγεται εντός των χονδροκυττάρων.

Η χαμηλή βιταμίνη Κ συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Φλεγμονή και Ανοσολογία και βιταμίνη Κ

Η ιντερλευκίνη 6 (IL-6), φαίνεται να συσχετίζεται αρνητικά με τη διαιτητική πρόσληψη φυλλοκινόνη γεγονός που υποδηλώνει ότι η βελτίωση της κατάστασης της βιταμίνης K μειώνει την IL-6). Επίσης, υπάρχει αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των συγκεντρώσεων της βιταμίνης Κ και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP). Είναι πιθανό ότι τα υψηλότερα επίπεδα της βιταμίνης Κ είναι σε θέση να καταστείλουν ενεργά την έκκριση IL-6 από φλεγμονώδεις στρεσογόνους παράγοντες. Η μεναδιόνη (βιταμίνη Κ3), αναστέλλει την επαγωγή ΝΡ-κΒ μετατόπιση από τον TNF-α. Η μεναδιόνη έχει κάποιες αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Ορμόνες και βιταμίνη Κ

Η δεσμευτική σφαιρίνη ορμονών φύλου-SHBG είναι μία πρωτεΐνη που δεσμεύεται με τις ορμόνες φύλου (τεστοστερόνη και οιστρογόνα) και περιορίζει τη βιοδραστικότητα τους.

Η εξαρτώμενη από την βιταμίνη Κ πρωτεΐνη γνωστή ως Gas6 είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά με την οικογένεια υποδοχέων TAM και έχει μερικές δομικές ομοιότητες με την SHBG. Η σφαιρίνη που δεσμεύει τις φυλετικές ορμόνες είναι γλυκοπρωτεΐνη που συντίθεται στο ήπαρ και χρησιμεύει για την μεταφορά ανδρογόνων και οιστρογόνων στην κυκλοφορία. H SHBG έχει την υψηλότερη συγγένεια για την DHT και τη χαμηλότερη για την οιστραδιόλη. Στους άνδρες η τεστοστερόνη κυκλοφορεί δεσμευμένη σε ποσοστό 44-65% στην SHBG και 33-50% στην αλβουμίνη, ενώ στις γυναίκες η τεστοστερόνη είναι δεσμευμένη σε ποσοστό 66-78% της SHBG και 20-30% στην αλβουμίνη. H βιοδραστική τεστοστερόνη, ισούται περίπου με το 31% της ολικής, περιλαμβάνει, δηλαδή, την ελεύθερη και τη δεσμευμένη στην αλβουμίνη. Μεταβολές στη συγκέντρωση της SHBG οδηγoύν σε αντίστοιχες μεταβολές στις συγκεντρώσεις ανδρογόνων και οιστρογόνων. H αύξηση της τεστοστερόνης οδηγεί σε ελάττωση της SHBG, ενώ αύξηση των οιστρογόνων αυξάνει τα επίπεδα της SHBG.

Η ΜΚ-4 75mg / kg πάνω από 5 εβδομάδες είναι σε θέση να αυξήσει τα κυκλοφορούντα επίπεδα της τεστοστερόνης. Αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από τις μεταβολές στις ωχρινοτρόπου ορμόνης. Ο μηχανισμός φαίνεται να είναι από μια ρύθμιση προς τα άνω του CYP11A. Η ΜΚ-4 έχει βρεθεί ότι αυξάνει την τεστοστερόνη. Η τεστοστερόνη δρα επί του υποδοχέα του και είναι σε θέση να επάγει δραστικότητα της Gas6, μια εξαρτώμενη από βιταμίνη Κ πρωτεΐνη, η οποία πιστεύεται ότι μεσολαβεί στις αλληλεπιδράσεις της τεστοστερόνης για τη μείωση της αρτηριακής αποτιτάνωσης.

Οι ασθενείς που λαμβάνουν γλυκοκορτικοειδή (φάρμακα που δρουν παρόμοια με κορτιζόλη) φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για κατάγματα με την πάροδο του χρόνου. Οι απώλειες των οστών με φαρμακευτική γλυκοκορτικοειδή χρήση φαίνεται να προστατεύονται από τη βιταμίνη Κ.

Όργανα και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ είναι γνωστό ότι συσσωρεύεται στο ήπαρ, και φαίνεται να είναι το όργανο που συσσωρεύεται η διαιτητική βιταμίνη Κ. Η φυλλοκινόνη μπορεί να αυξήσει τις ηπατικές συγκεντρώσεις της ΜΚ-4.

Το πάγκρεας είναι γνωστό ότι εκκρίνει ΜΚ-4 κατά τη διέγερση με χολοκυστοκινίνης-8 ή σεκρετίνη παράλληλα με τη φωσφολιπάση και calveolin-1. Αν και ο ρόλος της ΜΚ-4 στο πάγκρεας δεν είναι πλήρως γνωστός, πιστεύεται ότι είναι ανεξάρτητη από τον κύκλο της βιταμίνης Κ.

Τα συμπληρώματα βιταμίνης Κ (ΜΚ-4) αυξάνει τις συγκεντρώσεις των όρχεων σε ΜΚ-4 κατά 525% με 75mg / kg για 5 εβδομάδες.

Καρκίνος και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ (μεναδιόνη) αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων.

Η μεναδιόνη έχει αντικαρκινικές ιδιότητες.

Πιστεύεται ότι η ικανότητα κάποιων εξαρτώμενων από τη βιταμίνη Κ πρωτεϊνών που καρβοξυλιώνονται μια φορά δρουν επάνω σε υποδοχείς που αλληλεπιδρούν με την κυτταρική επιβίωση και ρυθμίζουν τις αλληλεπιδράσεις τους με τα καρκινικά κύτταρα και η πρωτεΐνη Gas6 δεν επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, καταστέλλει τη φλεγμονή, παρεμβαίνοντας στις φλεγμονώδεις κυτοκίνες και βοηθά στην φαγοκυττάρωση των κυττάρων που εκφράζουν την φωσφατιδυλοσερίνη.

Η Gas6 (και και η πρωτεΐνη S, επειδή μοιράζονται τους ίδιους υποδοχείς) μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο αντιπολλαπλασιαστικό και έχουν κάποιες αντικαρκινικές ιδιότητες. Η βιταμίνη Κ οξειδώνεται και μειώνεται μέσα στα καρκινικά κύτταρα και με έναν μηχανισμό τα καταστρέφει.

Η βιταμίνη Κ2 σταματάει τη διαίρεση των καρκινικών κυττάρων και τα σκοτώνει.. Σε συγκεντρώσεις 10μΜ/l η βιταμίνη Κ2 επιφέρει τον κυτταρικό θάνατο σε κύτταρα λευχαιμίας μέσα σε 48 ώρες.

Η βιταμίνη Κ3 ή ή μεναδιόνη είναι συνθετική και δρα ως προβιταμίνη και μετατρέπεται σε βιταμίνη από το σώμα,. Η ενδοφλέβια βιταμίνη Κ είναι θεραπευτική για τον καρκίνο του πνεύμονα, τον καρκίνο του στόματος, τη λευχαιμία κ.ά.

Η βιταμίνη Κ αυξάνει τις αντικαρκινικές ιδιότητες του ασκορβικού οξέος. Η βιταμίνη C συνδυαζόμενη με μια πολύ μικρή ποσότητα βιταμίνης Κ3 σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα πιο αποτελεσματικά.

Ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα

Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι όγκοι που εμφανίζονται συνήθως μετά από λοίμωξη ηπατίτιδας Β ή C που έχει μια αρκετά κακή μακροπρόθεσμη πρόγνωση. Η βιταμίνη Κ3 (μεναδιόνη) φαίνεται να έχουν ισχυρές αντιπολλαπλασιαστικές ιδιότητες, ενώ η ΜΚ-4 έχει, επίσης, αντιπολλαπλασιαστικά αποτελέσματα, αν και κάπως ασθενέστερα και η βιταμίνη Κ1 (φυλλοκινόνη) έχει τις πιο αδύναμες αντιπολλαπλασιαστικές ιδιότητες. Η ΜΚ-4 χρησιμοποιείται περισσότερο, γιατί είναι συγκριτικά ασφαλής. Ακόμη και η φυλλοκινόνη σε φαρμακολογική δόση (40 mg) έχει οφέλη σε άτομα με ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.

Φαρμακολογικώς υψηλές δόσεις ΜΚ-4 (45mg) φαίνεται να μειώνουν τον κίνδυνο ενός όγκου ήπατος να επανεμφανιστεί (αφού έχει αφαιρεθεί μετά από χειρουργική επέμβαση) και μπορεί να παρατείνει την επιβίωση.

Βιταμίνη Κ και δέρμα

Η πορφύρα είναι μια κατάσταση που, συνήθως, παρατηρείται μετά από θεραπεία με λέιζερ και είναι καλοήθεις κοκκινωπές και μωβ κηλίδες στο δέρμα. Η πορφύρα πιστεύεται ότι οφείλεται σε μεταβολές στη δερματική ροή του αίματος, και η βιταμίνη Κ πιστεύεται ότι συμβάλει στην επιτάχυνση της εκκαθάρισης του αίματος από τις περιοχές αυτές, όταν εφαρμόζεται τοπικά. 1% φυλλοκινόνη είναι αποτελεσματική όταν συνδυάζεται με 0,3% ρετινόλη.

Η 5% φυλλοκινόνη έχει βρεθεί να είναι αναποτελεσματική, ενώ το εποξείδιο 2% φυλλοκινόνης είναι αποτελεσματικό, γιατί είναι λιγότερο αλλεργιογόνο και ευαίσθητη σε θερμότητα ή βλάβη στο φως.

Σε άτομα με σακούλες κάτω από τα μάτια τους, η τοπική βιταμίνη Κ (1% φυλλοκινόνη) σε συνδυασμό με ρετινόλη και η βιταμίνη C και η βιταμίνη Ε (0,1%) μειώνουν το σκούρο χρώμα (αιμόσταση, ή συσσώρευση του αίματος) και μειώνει τις ρυτίδες.

Σε μώλωπες, 5% φυλλοκινόνη πριν από τη θεραπεία με λέιζερ, μειώνει τη σοβαρότητα των μωλώπων.

Εγκυμοσύνη και βιταμίνη Κ

Η ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ στη μητέρα προκαλεί χονδροδυσπλασία στα βρέφη. Η βιταμίνη Κ εμφανίζεται να έχει ένα ρόλο στην ανάπτυξη στα παιδιά. Η βιταμίνη Κ είναι ανιχνεύσιμη στο μητρικό γάλα και προστίθεται επίσης σε παρασκευάσματα για βρέφη. Η βιταμίνη Κ είναι στην πραγματικότητα σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις στο μητρικό γάλα από ό, τι στα παρασκευάσματα γάλακτος για βρέφη.

Κυστική Ίνωση και βιταμίνη Κ

Οι ελλείψεις βιταμίνης Κ συμβαίνουν σε εκείνους με κυστική ίνωση σε υψηλότερο ρυθμό από ό, τι στον φυσιολογικό πληθυσμό και οφείλεται σε υψηλότερη συχνότητα δυσαπορρόφησης λίπους, και άλλων λιποδιαλυτών βιταμινών (βιταμίνη Ε, βιταμίνη D, και βιταμίνη Α).

Ελαστικό ψευδοξάνθωμα και βιταμίνη Κ

Το ελαστικό ψευδοξάνθωμα είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από ασβεστοποιημένες ελαστικές ίνες σε δερματικούς, οφθαλμικούς και αγγειακούς ιστούς, το οποίο είναι κάτι που βιταμίνη Κ φυσιολογικά αντιμετωπίζει.

Βιταμίνη C και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ3 (μεναδιόνη) έχει συνεργιστική δράση με τη βιταμίνη C.

Βιταμίνη D και βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη D και βιταμίνη Κ έχουν ιδιαίτερα συνεργιστική δράση γιατί και οι δύο αλληλεπιδρούν με πρωτεΐνες που εμπλέκονται στα οστά και στην ασβεστοποίηση ιστού. Η βιταμίνη D και βιταμίνη Κ είναι οι βιταμίνες που φαίνεται να εργάζονται από κοινού στη λειτουργία ορισμένων ενζύμων που εξαρτώνται από την βιταμίνη Κ. Επιπλέον, η βιταμίνη Κ φαίνεται να προωθεί τις ευεργετικές επιδράσεις της βιταμίνης D στους οστεοβλάστες, ενώ υψηλότερες δόσεις του ΜΚ-4 είναι σε θέση να καταστέλλει τις αρνητικές επιδράσεις της βιταμίνης D στο σχηματισμό οστεοκλαστών. Η τοξικότητα της βιταμίνης D σχετίζεται με μια ανισορροπία με τη βιταμίνη Κ και η βαρφαρίνη μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα της βιταμίνης D.

D3 5000 & K2 EMEDI® 60 caps

Βιταμίνη Ε και βιταμίνη Κ

Οι υψηλές δόσης βιταμίνης Ε (1000 IU) ημερησίως για 12 εβδομάδες έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τα κυκλοφορούντα επίπεδα του Pivka-ΙΙ και ανταγωνίζεται τις ιδιότητες πήξης της βιταμίνης Κ.

Σησαμίνη και βιταμίνη Κ

Η σησαμίνη είναι μία ένωση λιγνάνης από σουσάμι, πιο γνωστή για την αναστολή του μεταβολισμού της βιταμίνης Ε την οποία προκαλεί έμμεσα, για την διατήρηση των σωματικών επιπέδων της βιταμίνης Ε. Η σησαμίνη αναστέλλει τον μεταβολισμό της βιταμίνης Ε και διατηρεί έμμεσα τις συγκεντρώσεις βιταμίνης Ε στο σώμα. Φαίνεται ότι η σησαμίνη μπορεί να κάνει το ίδιο πράγμα και με τη βιταμίνη Κ.

Αντιπηκτικά και βιταμίνη Κ

Τα αντιπηκτικά είναι φάρμακα ή συμπληρώματα που αποσκοπούν στην πρόληψη ή τη μείωση της πήξης του αίματος, και έχουν την τάση να χρησιμοποιούνται σε άτομα με άμεσο κίνδυνο για καρδιοαγγειακό επεισόδιο. Το πιο δημοφιλές αντιπηκτικό είναι σήμερα η βαρφαρίνη, ένας ανταγωνιστής ισχυρός της βιταμίνης Κ (αναστολέας). Άλλος αναστολέας της βιταμίνης Κ που χρησιμοποιείται είναι η ακενοκουμαρόλη.

Σε άτομα με σταθερή αντιπηκτική θεραπεία, η δόση της φυλλοκινόνης που αυξάνει τη δράση της θρομβίνης (100mcg) είναι μικρότερη από εκείνη που αυξάνει τη δραστηριότητα οστεοκαλσίνης (300mcg), η οποία περιορίζει την χρήση της βιταμίνης Κ για την υποστήριξη της υγείας των οστών, και τα συμπληρώματα ΜΚ-7 φαίνεται, επίσης, να εμπλέκονται αρνητικά στα αντιπηκτικά σε δόσεις 50mcg. Αυτή η ανταγωνιστική ιδιότητα μπορεί να είναι δυσμενής (αν επηρεάζεται η αντιπηκτική δράση) ή ωφέλιμη (αποτρέποντας την υπερβολική αραίωση του αίματος).

Σε περιπτώσεις όπου η αντιπηκτική θεραπεία είναι ασταθής, χαμηλή δόση βιταμίνης Κ σε άτομα με ανεπαρκή πρόσληψη (100-150mcg φυλλοκινόνη), έχει βρεθεί ότι βελτιώνει τη σταθερότητα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Έχει παρατηρηθεί ότι η λογική πίσω από αυτή τη θεραπεία συνδυασμού είναι ότι οι ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ και η από του στόματος βιταμίνη Κ πρέπει να βρίσκονται σε ισορροπία. Ενώ, τα συμπληρώματα βιταμίνης Κ είναι ανταγωνιστικά προς τα αντιπηκτικά που λειτουργούν μέσω της αναστολής της χρησιμοποίησης της βιταμίνης Κ, σε λίγες περιπτώσεις όπου ο ασθενής είναι ασταθής και δεν ανταποκρίνεται στα αντιπηκτικά, τότε χαμηλές δόσεις φυλλοκινόνης (με την κατάλληλη αύξηση των αντιπηκτικών) μπορεί να είναι χρήσιμες.

Παρενέργειες βιταμίνης Κ

Η μεναδιόνη (βιταμίνη Κ3) φαίνεται να προκαλεί καρδιοαγγειακό και νεφρικό εκφυλισμό.

Οι ενέσεις βιταμίνης Κ χρησιμοποιούνται για την ελαχιστοποίηση της αιμορραγίας. Σε κάποιες περιπτώσεις η βιταμίνη Κ μπορεί να προκαλέσει εξάψεις, αλλοιωμένη αίσθηση της γεύσης, εφίδρωση, πόνο στο στήθος, δύσπνοια, κυάνωση, και αναπνευστική και καρδιακή ανακοπή. Οι περιπτώσεις αυτές μπορεί να σχετίζονται με την ηλεκτροφυσιολογική δράση της βιταμίνης Κ σε υψηλές συγκεντρώσεις και δε σχετίζονται με τα από του στόματος συμπληρώματα.

Η μεναδιόνη (βιταμίνη Κ3) είναι πιο τοξική, ενώ η μενακινόνη και η φυλλοκινόνη θεωρούνται σχετικά ασφαλείς. Οι υπερβολικές συγκεντρώσεις μεναδιόνης μετατρέπονται σε ελεύθερες ρίζες, προκαλώντας οξειδωτικό στρες.

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΙΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΙΤΑΜΙΝΗ Κ 2 ΜΕ ΤΗ ΒΙΤΑΜΙΝΗ D3

Η βιταμίνη Κ2 εμπλέκεται σε έναν λεπτό χορό με την βιταμίνη D, και θα πρέπει να έχετε και τα δύο συστατικά σε συνεργικές μεταξύ τους και επαρκείς ποσότητες για να εξασφαλίσετε βέλτιστη υγεία.

Καθώς, μεγαλώνουμε ο σκελετός μας επιδεινώνεται. Το σώμα μας συρρικνώνεται στο ύψος, τα οστά γίνονται περισσότερο εύθραυστα και οι σπόνδυλοι αλλάζουν σχήμα.

Η οστεοπόρωση είναι μια ασθένεια στην οποία η πυκνότητα και η ποιότητα του οστού μειώνονται, με αποτέλεσμα την αδυναμία του σκελετού και αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο δια βίου κίνδυνος για οστεοπορωτικά κατάγματα στις γυναίκες είναι 30-50%, ενώ στους άνδρες ο κίνδυνος είναι 15-30%. Οι τρεις συνηθέστεροι τύποι καταγμάτων οστεοπόρωσης είναι κάταγμα στον καρπό, σπονδυλικό κάταγμα και κάταγμα ισχίου.

Η οστεοπόρωση αποκαλείται συχνά η «σιωπηλή νόσος» διότι αφαιρεί οστική μάζα χωρίς συμπτώματα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο «σύμπτωμα» είναι ένα σπασμένο οστό. Οι ασθενείς με οστεοπόρωση μπορεί ακόμη και να μην το γνωρίζουν. Τα οστά τους γίνονται τόσο αδύναμα που μια ξαφνική πίεση, χτύπημα ή πτώση προκαλεί ένα κάταγμα ισχίου ή την κατάρρευση ενός σπονδύλου που μπορεί αρχικά να είναι αισθητή με τη μορφή σοβαρού πόνου στην πλάτη, την απώλεια ύψους ή την παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης (κύφωση).

Αρκετές μελέτες επέδειξαν ότι η συμπλήρωση της διατροφής μας μόνο με ασβέστιο δεν επαρκεί. Η προσθήκη βιταμίνης D και βιταμίνης Κ βελτιώνει σημαντικά την υγεία των οστών. Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει οτι η βιταμίνη D διεγείρει τη σύνθεση της οστεοκαλσίνης, ενώ η βιταμίνη Κ2 είναι απαραίτητη για την ενεργοποίησή της. Μόνον όταν η οστεοκαλσίνη ενεργοποιηθεί από τη βιταμίνη Κ2 δεσμεύει στα οστά το ασβέστιο με το τον αποτελεσματικότερο τρόπο. Η βιταμίνη D και η βιταμίνη Κ2 συνεργάζονται ώστε το σώμα να είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει το ασβέστιο αποτελεσματικά για τη βελτίωση της υγείας των οστών.

Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε πως η βιταμίνη K δεν δουλεύει μόνη της. Χρειάζεται συνεργάτες, και η βιταμίνη D είναι ένας σημαντικός συνεργάτης. Αυτοί οι δύο παράγοντες εργάζονται μαζί για να αυξήσουν την πρωτεΐνη Matrix Gla (MGP), η οποία είναι υπεύθυνη για την προστασία των αιμοφόρων αγγείων από ασβεστοποίηση. Μάλιστα, η MGP είναι τόσο σημαντική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιστημονικός τρόπος μέτρησης της καρδιαγγειακής μας κατάστασης.

Τα αποτελέσματα των κλινικών μελετών σε ανθρώπους υποδεικνύουν ότι η ταυτόχρονη χρήση βιταμινών Κ2 και D μπορεί να μειώσει σημαντικά την απώλεια οστικής μάζας.

Στους ανθρώπους με Έλλειψη του ενζύμου αφυδρογονάση της 6-φωσφορικής γλυκόζης (G6PD), μια σπάνια μεταβολική πάθηση, θα πρέπει να αποφεύγεται η χορήγηση βιταμίνης Κ, καθώς μπορεί να προκαλέσει αιμολυτικές κρίσεις.

Και τέλος στους ανθρώπους που λαμβάνουν αντιπηκτικά φάρμακα (αντιαιμοπεταλιακά, ηπαρίνη, κουμαρινικά, sintrom) τα οποία δρουν ως ανταγωνιστές της βιταμίνης Κ, (μειώνουν την ικανότητα του αίματος να πήξει) πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στη δίαιτα, καθώς, πρέπει να αποφεύγεται η παράλληλη με το συμπλήρωμα πρόσληψη τροφίμων με πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Κ.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Knapen, M. H. J., Braam, L. A. J. L., Drummen, N. E. A., Bekers, O., Hoeks, A. P. G., & Vermeer, C. (2015). Menaquinone-7 supplementation improves arterial stiffness in healthy postmenopausal women: A double-blind randomised clinical trial. Thrombosis and Haemostasis, 113(5), 1135–1144. https://doi.org/10.1160/TH14-08-0675
Schurgers, L. J., & Vermeer, C. (2000). Determination of phylloquinone and menaquinones in food. Haemostasis, 30(6), 298–307. https://doi.org/10.1159/000054150
Cockayne, S., Adamson, J., Lanham-New, S., Shearer, M. J., Gilbody, S., & Torgerson, D. J. (2006). Vitamin K and the prevention of fractures: Systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Archives of Internal Medicine, 166(12), 1256–1261. https://doi.org/10.1001/archinte.166.12.1256
Kanellakis, S., Moschonis, G., Tenta, R., Schaafsma, A., & Manios, Y. (2012). Changes in parameters of bone metabolism in postmenopausal women following a 12-month intervention period using dairy products enriched with calcium, vitamin D, and phylloquinone (vitamin K1) or menaquinone-7 (vitamin K2): The postmenopausal health study II. Calcified Tissue International, 90(4), 251–262. https://doi.org/10.1007/s00223-012-9571-z
Theuwissen, E., Magdeleyns, E. J., Braam, L. A., Teunissen, K. J., Knapen, M. H., Binnekamp, I. A., … & Vermeer, C. (2014). Vitamin K status in healthy volunteers. Food & Function, 5(2), 229–234. https://doi.org/10.1039/c3fo60464k
Fusaro, M., Gallieni, M., Rizzo, M. A., Stucchi, A., Delanaye, P., Cavalier, E., & Giannini, S. (2020). Vitamin K and osteoporosis: Myth or reality? Nutrients, 12(11), 3252. https://doi.org/10.3390/nu12113252
Ma, J., Ma, X., He, Y., Sun, Y., Yang, Y., Ruan, W., Zhan, X., Li, J., Dong, X., & Wang, X. (2022). Efficacy of vitamin K2 in the prevention and treatment of postmenopausal osteoporosis: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Frontiers in Public Health, 10, 979649. https://doi.org/10.3389/fpubh.2022.979649frontiersin.org+1pubmed.ncbi.nlm.nih.gov+1
Zhou, M., Han, S., Zhang, W., & Wu, D. (2022). Efficacy and safety of vitamin K2 for postmenopausal women with osteoporosis at a long-term follow-up: Meta-analysis and systematic review. Journal of Bone and Mineral Metabolism, 40(5), 763–772. https://doi.org/10.1007/s00774-022-01342-6
Rønn, S. H., Harsløf, T., Pedersen, S. B., Langdahl, B. L. (2016). Vitamin K2 treatment and arterial calcification in postmenopausal women with osteoporosis: A randomized controlled trial. Osteoporosis International, 27(2), 851–858. https://doi.org/10.1007/s00198-015-3284-3
U.S. National Institutes of Health. (2021). Vitamin D: Fact sheet for health professionals. Retrieved from https://ods.od.nih.gov/factsheets/VitaminD-HealthProfessional/
Iwamoto, J., Takeda, T., & Ichimura, S. (2003). Treatment with vitamin D3 and/or vitamin K2 for postmenopausal osteoporosis. Keio Journal of Medicine, 52(3), 147–150. https://doi.org/10.2302/kjm.52.147pubmed.ncbi.nlm.nih.gov+1pubmed.ncbi.nlm.nih.gov+1
Iwamoto, J., Takeda, T., & Ichimura, S. (2003). Combined treatment with vitamin K2 and bisphosphonate in postmenopausal women with osteoporosis. Yonsei Medical Journal, 44(5), 751–756. https://doi.org/10.3349/ymj.2003.44.5.751pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Yonemura, K., Fukasawa, H., Fujigaki, Y., & Hishida, A. (2004). Protective effect of vitamins K2 and D3 on prednisolone-induced loss of bone mineral density in the lumbar spine. American Journal of Kidney Diseases, 43(1), 53–60. https://doi.org/10.1053/j.ajkd.2003.09.013pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Theuwissen, E., Magdeleyns, E. J., Braam, L. A., Teunissen, K. J., Knapen, M. H., Binnekamp, I. A., … & Vermeer, C. (2014). Vitamin K status in healthy volunteers. Food & Function, 5(2), 229–234. https://doi.org/10.1039/c3fo60464k
Knapen, M. H. J., Braam, L. A. J. L., Drummen, N. E. A., Bekers, O., Hoeks, A. P. G., & Vermeer, C. (2015). Menaquinone-7 supplementation improves arterial stiffness in healthy postmenopausal women: A double-blind randomised clinical trial. Thrombosis and Haemostasis, 113(5), 1135–1144. https://doi.org/10.1160/TH14-08-0675
Zhou, M., Han, S., Zhang, W., & Wu, D. (2022). Efficacy and safety of vitamin K2 for postmenopausal women with osteoporosis at a long-term follow-up: Meta-analysis and systematic review. Journal of Bone and Mineral Metabolism, 40(5), 763–772. https://doi.org/10.1007/s00774-022-01342-6pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Levy-Schousboe, K., Marckmann, P., Frimodt-Møller, M., Peters, C. D., Kjærgaard, K. D., Jensen, J. D., … & Langdahl, B. (2023). Vitamin K supplementation and bone mineral density in dialysis: Results of the double-blind, randomized, placebo-controlled RenaKvit trial. Nephrology Dialysis Transplantation, 38(10), 2131–2142. https://doi.org/10.1093/ndt/gfac315pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Schröder, M., Riksen, E. A., He, J., Skallerud, B. H., Møller, M. E., Lian, A. M., … & Reseland, J. E. (2020). Vitamin K2 modulates vitamin D-induced mechanical properties of human 3D bone spheroids in vitro. JBMR Plus, 4(9), e10394. https://doi.org/10.1002/jbm4.10394pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Simes, D. C., Viegas, C. S. B., Araújo, N., & Marreiros, C. (2019). Vitamin K as a powerful micronutrient in aging and age-related diseases: Pros and cons from clinical studies. International Journal of Molecular Sciences, 20(17), 4150. https://doi.org/10.3390/ijms20174150pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Fusaro, M., Gallieni, M., Rizzo, M. A., Stucchi, A., Delanaye, P., Cavalier, E., & Giannini, S. (2020). Vitamin K and osteoporosis: Myth or reality? Nutrients, 12(11), 3252. https://doi.org/10.3390/nu12113252